a way of life

 

Archief

We trachten de typevingers weer uit de winterslaapstand te krijgen.

dinsdag 21 februari 2006

We trachten de typevingers weer uit de winterslaapstand te krijgen. Die winter kost toch altijd weer een hoop energie. Als je hele dagen van ´s morgens vroeg variërend van 04.00 a 06.00 tot ´s avonds laat variërend van 20.00 tot 22.00 in de weer bent dan gaat het hard achteruit met de tijd voor extra dingen zoals gezellig je verhaal doen. Helemaal als dat met een typisch NL winterweertje gepaard gaat. Waar we overigens erg van kunnen genieten als de rijp zich op de natuur heeft afgezet maar aan de andere zijde als het zich heeft afgezet op al het ijzerwerk waar een schip nu eenmaal uit bestaat dan is het nogal eens lastig. De gladde dekken en de bevroren touwen waar bijna geen beweging in te krijgen is zijn dan eerder een last dan een lust. Maar ook dat hoort bij het varens bestaan alleen dat kost dus duidelijk wat meer energie. Het laatste nieuws wat jullie zo ´n beetje van ons gehoord hebben is dat we rijst uit de Camarque gelost hebben in Valenciennes wat we ten zuiden van Avignon hadden meegenomen. Hierna zijn we leeg het Canal de Saint Quentin opgevaren wat op niet zo ´n grote afstand gelegen was van Valenciennes om aldaar tarwe te laden voor Veghel. In Nederland loopt het met het werk maar mondjesmaat. Wat er loopt, betaalt niet bijster, dus dat mogen ze dan van ons houden. Hier moeten ze dan maar iemand anders voor strikken, die wel tegen kostprijs wenst te varen. We hebben onlangs eens ons licht opgestoken bij een organisatie die voor werk zorgt in de scheepvaart en waar een flink aantal schippers voor vaart. Reden dat men hiervoor kiest is in de regel dat het makkelijk is, dat iemand voor jou het werk regelt of omdat men minder lange leeglig periodes kent. Men beweert dat men betere prijs afspraken kan maken voor de schippers en meer garantie op werk . Het gesprek vonden wij niet bevredigend, antwoorden waren vaag de man kwam weinig enthousiast noch geïnteresseerd over. Het vond al die vragen die we hadden maar lastig, althans die indruk kregen we. We kregen dan ook te horen dat we als we eventueel de wens hadden om toe te treden we op een wachtlijst geplaatst zouden worden en we door een toelatingscommissie zouden moeten worden beoordeeld. Daarbij kost het ook nog eens meer dan 1000 Euro om bij de club te mogen behoren daarnaast wordt dan nog eens commissie gerekend weliswaar 7,5 i.p.v. de gebruikelijke 10. We kregen wat leesvoer mee. We hadden er al met al geen positief gevoel over dus dit ligt voor ons voorlopig nog niet op onze weg, want zeg nooit nooit, want wie weet komen ze hun uitgesproken idealen ten tijde van de oprichting nog eens na om voor betere vrachtprijzen te zorgen voor de schipper, maar zolang je nog voor Euro 14,50 van R-dam naar Chalons sur Marne vaart bij hun, is daar naar onze mening nog wel werk aan de winkel. Precies 20 jaar geleden kregen we voor hetzelfde traject al (fl 37,04) Euro 16,80. Het is goed dat we dat allemaal nog in agenda ´s hebben staan. Toch vreemd dat aan de wal alles duurder is geworden in die 20 jaar en de lonen giga stijgingen hebben doorgemaakt. De scheepvaart echter moet het zien te rooien met vrachtprijzen van 20 jaar terug en zelfs nog minder als het effe kan. Het bizarre is dat bevrachters naar hun clienten toe, die vracht vervoerd willen hebben wel moeten aangeven, dat er een bepaald bedrag per km voor staat en dat daarover heen een toeslag berekend moet worden ivm met de hoge gasolie prijzen. Dat is hun eigen verkoop praatje naar de client toe. Maar die gasolie toeslag ziet de schipper niet terug in de prijs. Ons spreekt de vrijheid van handelen dan ook vele malen meer aan. Het geeft juist een kick om met de tegenpartij te onderhandelen en er de beste prijs uit te slepen en dat doen we dan ook. En zo hebben we dan ook al heel wat leuke reisjes gehad. Piet is naar aanleiding van een kostprijsberekenings programma die hij van Henk van de Gitana had gekregen daar nog eens verder op gaan borduren. Zo heeft hij nu met nauwkeuriger cijfermateriaal een voor ons aangepast programma gemaakt . Want als je een half jaar achter de rug hebt krijg je een beter overzicht van je onkosten en verbruik van je machines en materiaal. Dus kun je ook nauwkeuriger berekeningen maken. Zodat je weet wat je moet verdienen om de onkosten gedekt te hebben en er ook nog eens van te kunnen leven, te investeren en aan de oude dag te denken toch zaken die niet bepaald onbelangrijk zijn. Soms lijken reizen interessant maar doordat je “te” lang hebt moeten wachten of te ver hebt moeten leeg varen of bijvoorbeeld een overgroot deel van de trip op groot water hebt gevaren kan dat verrassend anders uitpakken. En dat is heel erg leuk om te zien helemaal omdat je in de onderhandelingen daar invloed op kan uitoefenen als je de juiste cijfers in huis hebt. In het programma kun je de aangeboden reizen verwerken en zien of het wel of niet uitkan. Het was een heel uitgezoek van cijfertjes maar zeer de moeite waard. We waren dan ook erg blij met het programma van Henk zo hadden we al een heleboel houvast aan de basis. Na Veghel zijn we weer leeg Frankrijk ingelopen en hebben aangenomen om te laden in Ferin dit ligt vlakbij Douai om van hieruit gerst te vervoeren naar Lieshout, ja zeker we bevoorraden zo nu en dan ook de Bavaria fabrieken. Dit was een stoom reis. We kwamen om 14.30 vol en ´s avonds lagen we al in Lille. De volgende avond in Evergem (de laatste sluis van Belgie). Zaterdag ´s avonds landden we in de Krammer. Hier lagen heel wat spitsen (8) die voor ons gevoel allemaal in de richting van Lieshout of Veghel moesten want daar gaat het overgrote deel naar toe. De franse buurman waar wij bij opzij waren geschoten gaf aan dat hij er om 06.00 tussen uit wilde dus we hadden zoiets van dan vertrekken we een half uur eerder. Wel dat was een raar nachtje, want we hadden weer eens koffie op met cafeïne en dat valt ons iedere keer weer, althans als we dat laat in de middag of vroeg in de avond drinken, verkeerd. Dus om half vier uur ´s nachts had ik voor mijn gevoel nog geen oog dicht en Piet was ook erg onrustig aan het slapen. Dus om 04.00 de motor aan en vertrokken waardoor we ´s middags om 12.45 al in Engelen waren. ´s Maandags beginnen ze hier om 05.00 en het zat potdicht van de mist. Nu is het rond dit tijdstip erg rustig met tegen vaart, dus met een vrouwtje voorop dek als uitkijkpost, (ik dus) de walkies standby, en de radar als hulpmiddel, waren we om 12.45 al in Lieshout. We hadden 16 schepen achter ons gelaten die hier ook moesten lossen. Dus die koffie shots en vroege mist acties hadden ons toch enig voordeel opgeleverd. Dinsdagavond waren we leeg en zijn gelijk naar de eerste brug gevaren bij Beek alwaar we vastmaakten voor de nacht. De volgende ochtend om 10.30 na een lekker ontbijtje en de koffie vertrokken en ´s avonds het gat van de vissen opgezocht want het waaide vreselijk. Zelfs 80 meters lagen het weer af te wachten alvorens de reis voort te zetten. Tjongejonge wat ging het te keer dikke golven met witte koppen stonden op het water en dan is het beslist geen lolletje om met zo´n lege blaas te moeten varen. Maar het heeft ook iets gezelligs helemaal als oude bekenden (de Animo 3 Baukje en Hajo) op zij vallen en je even lekker kunt bijkletsen. Vrijdags is de wind beduidend minder en gaan we leeg door naar Frankrijk misschien dat we aan een reisje Sneek kunnen. Na een belronde blijkt dat ze geen ijsclausule hebben en ook niet meer willen betalen dus doen we het niet. Maandags de 13de aangenomen om woensdags te laden dit werd echter donderdag ochtend om 06.30. Nu zijn we alweer onderweg van Vaucelles (Canal de Saint Quentin) naar Zwolle met tarwe. We hopen woensdag de 22ste feb. aldaar aan te komen en misschien al wel eerder maar we houden liever een slag om de arm. Want het weer is maar raar het ene moment is het bladstil en nog geen minuut later blaast de natuur je bijna van de sokken. Ook vandaag de 17de feb is het weer helemaal mis met het weer vanochtend vroeg vertrokken uit Goeulzin en even gestopt in Douai alwaar we even wat bankzaken wilden afhandelen en natuurlijk even de beurs betalen. Het is nu alweer 20.00 en we zijn net nog op tijd 19.30 de sluis van Comines doorgekomen. Bij de volgende sluis in het Vlaamse gedeelte werken ze langer tot 22.00. We hebben besloten om nog een stukje te doen in ieder geval de volgende sluis Menen en dan leggen we het schip beneden de sluis maar weer eens vast voor de nacht. Er staat duidelijk wat meer stroom dan anders en dat is in het donker toch nooit zo fijn om te doen en helemaal niet als we de stad Kortrijk in het donker zouden moeten doen met deze stroom. De vernauwingen en de bruggen zien we dan liever met daglicht. Morgen is er weer een dag en hopelijk een wat minder grillige dan vandaag voor wat het weer betreft. De wind is verdwenen als sneeuw voor de zon en we varen rustig naar Hansweert. Ondanks dat het zaterdagavond is (18de) is het erg druk op de Westerschelde en wel voornamelijk met zeeschepen die ons stevig voorbij jakkeren. Een houdt zijn koers wel heel erg op ons gericht en dat ziet er dan ook raar uit. Op het laatste moment voor ons gevoel althans draait hij van ons weg om ons vervolgens te passeren. Nu weten we wel dat de post Hansweert zeer alert is en alle scheepsbewegingen goed in de gaten houdt maar ja een ongeluk zit altijd in een klein hoekje. Zondagmorgen vertrekken we om een uur of acht en hopen voor 22.00 in Vreeswijk te kunnen zijn om ´s avonds de belevenissen van het roer om te kunnen volgen van een engels gezin dat een restaurant is begonnen in Dartmouth. Heftig maar heel boeiend. Het lukt allemaal weer ondanks de pittige stroom op de lek. Volgens Jaap en Martha van de Marja die ik nog van vroeger ken en welke weer een broer is van Piet van de Hensie hadden ze de stuw bij Driel er uit liggen dus er liep een aardig trekje. Wij draaien om 18.15 de lek op en liggen om 21.50 vast aan de binnenkant van Vreeswijk. We hebben naast ons WinGPS en het pure zicht een fijne steun aan onze radar welke we echter alleen als hulpmiddel gebruiken. Je ziet zo mooi alle boeitjes en kribbetjes liggen en de pontjes die er varen en natuurlijk het tegenliggend en achterop komend verkeer. Geweldig zo ´n apparaat. Vandaag liggen we verwaaid aan de buitenkant van de Oranjesluizen met een NNO wind kracht 6, alwaar we gisteravond laat aankwamen omdat we pas laat konden vertrekken uit Vreeswijk. Reden een hele spannende. 08.00 de motor aan lekker rustig laten warm lopen. 08.15 touwen los achterop voorop en als laatste de steekdraad. Dan kun je mooi rustig de kont afdraaien, vervolgens de kop en wegvaren. Echter ons stuurwerk reageert niet en er gaat ineens een alarm af. Dus Piet komt snel achterop om te kijken wat er loos is. Wat we ook proberen niets helpt. We gaan eerst maar even het schip vastmaken en uitzoeken wat er loos is. Het is een hydrolisch stuurwerk wellicht is er een zekering uitgesprongen maar wat is daarvan de oorzaak?. De zekeringen zien er allemaal onaangetast uit. Het noodstuurwerk doet het wel maar dat is alleen maar voor nood en werkt maar max 10 minuten. Dus daarmee kom je niet bepaald op de bestemming. Eens kijken wat we voor tel nummers hebben gekregen van de vorige eigenaar. Stuurtechniek en Hydroliek gelukkig hebben we ze allemaal in een agenda staan. De stuurtechneut moet in Hardinkxveld zijn en komt op zijn weg even langs om het een en ander uit te sluiten. De spoelen in de kast doen het allemaal dus het moet toch gezocht worden in de druk van de hydroliek. Misschien de Hydropomp. Op aanwijzingen van de hydroliektechneut weet Piet de pomp te demonteren en met een blik in het inwendige wordt al snel duidelijk dat de tandwielen volledig versleten zijn. Piet moet in Alpen ad Rijn onderdelen op halen, die hier misschien ook weer gemonteerd worden als ze tijd hebben. Tijd hebben ze niet de onderdelen wel dus rijdt Piet vervolgens naar Papendrecht alwaar ze de tijd er voor nemen. Hij is om een uur of vijf met de hele handel weer terug, en kan hij het weer installeren. Door zelf op pad te gaan ben je een stuk sneller en goedkoper uit dan wanneer je iemand laat komen en time is Money. Hans onze steun en toeverlaat in vandaag onderweg van Belgie naar Nederland omdat hij het weekend is ingevallen bij zijn oude baas. En deze komt even kijken hoe het erbij staat om de nodige hulp te bieden want het is voor Piet ook allemaal nieuw. Piet weet zich echter prima te redden, maar alle goede raad is altijd van harte welkom en vooral leerzaam. Hans kijkt gelijk even naar onze lister die steeds kuren vertoond en waar Piet al heel wat pogingen heeft liggen. Een paar vaardige en vooral kundige ingrepen hoe klein ze dan ook mogen zijn volgens hans maken dat hij weer loopt als een tierelier. Dus ik kan weer schrobben want deze lister gebruiken we voor de dekwas en nu gebeurde dat met het putsje en daar krijg je op de duur van die lamme armen van. Hans eet voor vertrek nog een hapje met ons mee. Dus al met al was het een spannend en druk dagje die we afgesloten hebben door nog een stukje te varen naar de oranjesluizen. Hou je een dubbel goed gevoel over aan de dag. We realiseerden ons wel, dat we een paar engeltjes op onze schouders hadden gehad, want als dit je overkomt op de Westerschelde of de stevig stromende Lek, dan hadden we toch wel even een paar stressige momenten mee moeten maken. De schade die je had kunnen oplopen daar wordt je ook niet vrolijk van. Het had nl elk moment tijdens het varen kunnen gebeuren, wat ons nu bij vertrek overkwam. En als je in het zuiden van Frankrijk had gezeten is het toch allemaal even wat lastiger om aan de juiste onderdelen te komen. Nou stond deze pomp er al 12 jaar in en alles heeft natuurlijk zijn leeftijd maar meestal gaan deze veel langer mee. Een te slappe spanning van de V snaren kan een oorzaak zijn. Zo was het bij de vorige eigenaar. Nu hadden wij voordat we gingen varen op advies deze al wel op de juiste spanning gezet en vernieuwd maar je weet natuurlijk niet hoelang er zoal mee gedraaid was. Maar wij zijn onze engelen weer dankbaar dat ze over ons hebben gewaakt.  

 
Powered by CMSimpleRealBlog
smiley smiley