a way of life

 

Archief

weer een jaar voorbij 2018 was een bewogen jaar

vrijdag 12 maart 2021

01-01-2018.

Het jaar waarin we beginnen met heel veel veranderingen, het lijkt wel een achtbaan.

Na de griep te hebben overleefd in Lyon zijn er nog een paar dagen verplichte rust aldaar. “Hoog water!”

Als er eenmaal een kleine opening is, pakken we die ook om de stad te verlaten.

Dat moet ook, want er is een nieuwe golf in de maak en die dendert gestaag op ons af.

Aan het thuisfront zijn er zorgen.

Met de moeder van Suzanno gaat het niet goed. Dus we willen eigenlijk zo snel mogelijk noordwaarts.

We doen ons best om toch nog flinke stukken te varen, maar het water stijgt zo snel, dat we er veel langer over doen dan normaal. Op de Saône kun je ook nog eens niet overal liggen.

Dracee, Macon, Fleurville, Ormes, Chalon sur Saône, Seurre, Auxonne en Poncee les athee en daar gaat het mis !

Bij Poncee les athee laten we de retif maar eerst de port du garde binnen komen, die is afvarig. Dat gaat echter helaas helemaal fout! Die komt klem te liggen in de port du garde. Dus kunnen wij niet meer weg.

Lastig, want overal dreigen de port du gardes dicht te gaan vanwege het hoge water. Als de retif uiteindelijk door een berging ’s auto eruit is getrokken en veilig binnen is gekomen, is er veel kostbare tijd verloren gegaan. Het wordt lastig een betere ligplaats te vinden. We krijgen van de TD nog het aanbod, dat als we de brug bij Pontalier niet kunnen drukken, hij ons er wel door wil trekken. De TD is namelijk leeg en heeft er 350 pk in zitten.

Ook het kanaal willen ze  afsluiten van sluis 35 naar de 43 Overal loopt het water over ook in het kanaal. Algeheel vaarverbod volgt gelijk al de volgende dag.

Krijgen een telefoontje van het ziekenhuis of Suzanno naar Nederland kan komen.

Het gaat onverwacht erg slecht met de moeder van Suzanno.

De auto snel aan land gezet en Suzanno hals over kop naar Nederland. Ze moest zelfs door 40 cm water rijden, wat al op het jaagpad stond.

Uurtje later was ze niet meer weggekomen.

Het weer was erg slecht ook onderweg regen en sneeuw.  Gelukkig was ze nog net op tijd.

Ze heeft haar moeder nog net twee uur kunnen zien en spreken voordat ze overleed!

Na de begrafenis, waar ik door het hoge water niet bij kon zijn heeft ze haar vader gevraagd wat die wilde, thuis blijven of mee naar boord? Daar was die kort en krachtig in. Graag mee ! Dat was duidelijke taal.

Vanaf dat moment hadden we een “bemanning ’s lid” van 90 jaar bij ons aan boord. Ik had het vooronder al in orde gemaakt, zodat hij een lekker warm bedje had. Het is immers nog winter, en we moeten nog het kanaal in en door.

Toen de port du garde weer open ging, zijn we nog een dagje blijven liggen, zodat pa kon wennen aan boord en vervolgens vertrokken richting Heuilley. Alle schepen, die daar geblokkeerd lagen zijn ook nog maar net voor ons vertrokken.

Eerst maar eens zien, dat we de rijst kunnen afleveren.

Daarna naar huis, want er is nog zo veel te doen.

Hoogwater, sneeuw, ijs, het stond allemaal op ons te wachten alvorens we in noord Frankrijk zouden aankomen.

2018 staat voor ons in het kader van rouw, keuringen, mantelzorg, nieuwe luikenkap, hete zomer, en een huis waar het een en ander aan moest gebeuren. Los van alle paperassen, die doorgespit moesten worden.

en natuurlijk de verjaardag van pa! 90 jaar geworden op 13 september 2018 feestje waard toch

Tussen alles door, hier en daar ook nog wat gevaren. Dat het allemaal paste is ons nog steeds een raadsel.  

 

Reacties: 0

Geen reacties gemaakt.!

Nieuwe reactie schrijven:

Vult u alstublieft de met * gemarkeerde velden correct in. (JavaScript en Cookies moeten geactiveerd zijn).
Naam: (Verplicht) *
email: (Verplicht veld wordt niet openbaar gemaakt.) *
Homepage:
Uw opmerkingen: *
 
Voegt u alstublieft de numerieke code in:*
Captcha
Powered by CMSimpleRealBlog
smiley smiley