a way of life

 

Archief

Donkere wolken pakken zich samen.

donderdag 25 augustus 2005

Gisteravond zagen we de donkere wolken al binnenkomen. En vanochtend wisten we waar al die nattigheid vandaan kwam. Om 06.30 stond er al een mannetje voor het schip met instructies voor de laadpijp. Als het te erg zou regenen konden we stoppen en dat hebben we dan ook een aantal keer gedaan.. Maar het bleef eigenlijk voortdurend miezeren dus hoe je het ook went of keert Hakse en Piet waren zo ´n beetje doorweekt. Wat is zo ´n droger dan toch handig om alles weer snel droog te krijgen. Om 10.00 waren we eindelijk vol terwijl het normaal in anderhalf uur kan. Even wachten op de papieren en we konden weg. En je raad het zeker al het was inmiddels droog. Tja zo zijn de weergoden met je en soms tegen je. Diezelfde dag komen we in de vallei na Conde,. waar we een lekker plekje opzoeken aan de wal en lekker genieten van het avondzonnetje onder het genot van het rode franse vocht. Het was een dag waar je een voldaan gevoel aan overhoudt. Hakse had overdag inmiddels al aardig wat energie verbruikt in het oefenen met het losgooien van de touwen wat toch altijd weer lastiger blijkt dan het lijkt. Maar hij kreeg de slag te pakken en stond daar dan trots te genieten op het voordek van zijn prestatie en wij met hem onder luid gejoel en applaus. et was na de maaltijd dan ook niet aan dovemans oren om lekker vroeg horizontaal te gaan, want de volgende dag zou ook weer niet ongemerkt voorbij gaan

26 augustus 2005 We verlaten ons mooie plekje. Hakse staat als altijd paraat om de nodige hand en span diensten te verrichten. En dat is heel prettig bij de sluizen met hoge muren, hij beklimt ze en ik geef het touw aan. Piet manoeuvreert het schip er op mijn aanwijzingen in wat me vandaag minder goed afgaat en dat voelt niet fijn. Ik verkijk me op de stuurboordse muur, niet dat dit ernstige gevolgen heeft allesbehalve dat maar we willen nu eenmaal gaan voor de schoonheidsprijs tja en dat lukt dus niet altijd. Als we in Sept Saulx aankomen staat het autootje nog net zo mooi op ons te wachten als toen we weg gingen. We meren snel af en hijsen hem aan boord en zo staan de blauwtjes gebroederlijk naast elkaar. Vanaf hier laten we Hakse eens het gevoel krijgen hoe het is om een schip te bevaren.. Iets wat je in de regel niet zomaar iedereen toevertrouwd, maar we weten hoe hij is en daarom durven we deze keuze te maken. Bij het passeren van schepen nemen we het over om dat er dan teveel zuigende en stuwende krachten bij komen kijken en dat voelt en ziet er altijd beroerd uit en dat wilden we hem en onszelf niet aandoen  Maar een sluis in manoeuvreren is hem toch maar mooi gelukt. Niet dat hij dit een peulenschil vond maar we waren wel trots op hem. Het gaf hem een heel goed beeld van hoe wij dagelijks bezig zijn en waar we ons op moeten concentreren en dat liegt er natuurlijk niet om. En voor hem natuurlijk een geweldige ervaring en leuk om te kunnen vertellen dat hij eigenhandig  een schip door Reims heeft gevaren. Voor velen in deze professie zijn veel van deze  dingen waar wij over na moeten denken of moeite mee hebben, heel gewoon of vanzelfsprekend en veel meer een automatisme geworden waar je niet meer bij nadenkt. Het is dagelijkse en vooral gesneden koek Het is logisch dat doe je gewoon zo. Men weet niet beter, maar voor ons is alles nieuw en we beleven het heel bewust en stellen onszelf voortdurend vragen en proberen er antwoorden op te geven of er een voorstelling bij te maken. En dat kost dan ook zo de nodige energie. Mieke geniet op het voordek van de natuur en herkent allerhande mooie plantensoorten die ze graag in haar tuin zou zien groeien en bloeien. Mieke voorziet ons van tijd tot tijd van het nodige vocht en broodjes die wij ons goed laten smaken, als wij tussen de bedrijven door druk bezig zijn de sluizen in en uit te varen

Het weer is geweldig en dat draagt dan ook bij aan een grote dosis vakantiegevoel. Hakse verbaast zich over een heel lang stuk waarbij hij voortdurend uitzicht heeft op dezelfde brug terwijl we ons voortbewegen als een slak traag maar gestaag. Alsof er geen eind aan komt. Tussendoor kijken de mannen naar het automatisch vetsmeer apparaat wat nog steeds niet deugdelijk functioneerde Ze hebben het in ieder geval zover aan de praat dat 2 van de drie plunjes het weer doen. Piet vind het heerlijk om zo samen met iemand over iets van gedachten te kunnen wisselen die een uitermate logische kijk op niet alleen technische zaken heeft. Samen sluiten ze ook een aantal zaken uit waarom de aggregaat steeds uitvalt dus in Terneuzen kan er gericht gekeken worden naar de oplossing van het probleem.  

 
Powered by CMSimpleRealBlog
smiley smiley