a way of life

 

Archief

Wij zijn weer in het Belgische land.

dinsdag 28 juni 2005

Wij zijn weer in het belgse land.

Het land met zijn mooie scheepsuitspraken. Vroeger toen we ons hier nog bij de douane moesten melden gebeurde het wel eens, dat je van een buurman het volgende te horen kreeg in de volgende situatie. “Hé buurvrouke draaide ge uwe kont effe bij dan kan de douane d´r op”  Dit klinkt nogal dubieus maar betekent niets meer en niets minder dan dat de kont van het schip even bijgedraaid moet worden tegen de wal aan, zodat de man van de douane aan boord kan komen. Dit soort uitspraken sterven dus volledig uit.

Het varen gaat hier een stuk relaxter. We lopen lekker weg. Met 1400 toeren draaien we 10,8 km per uur. We zijn vanochtend vertrokken vanaf de sluis van Harelbeke benedenzijde. Om 07.00 losgegooid en het is nu 09.39 en varen net onder de brug van Deinze door. Het waterniveau staat overigens ook hier beneden peil zo´n 30 a 40cm. Het varen is toch wel heel anders dan in Frankrijk. Daar moet je voortdurend je toerental aanpassen, want op het ene stuk loop je lekker om vervolgens weer kilometers lang door ondieper water te moeten worstelen. Toch ging het op de terugweg een stuk lekkerder dan op de heenweg. Het scheelt nog al of je voorop 1.92 diep ligt of 2.00. Bij het eerste loopt de kop veel minder te zoeken en bij het laatste doet hij niets anders dus je bent voortdurend aan het corrigeren. Soms was het zelfs zo dat we met een lager toerental harder liepen dan een hoger toerental. Dus ook dat moet je in de gaten blijven houden, want het is zonde om onnodig gasolie te verstoken. Hij is al duur genoeg en wordt waarschijnlijk alleen maar duurder.

We zullen aan het einde van de middag +- 18.00 in Terneuzen aankomen. Morgen in de loop van de dag daar weer vertrekken. Snel even een paar boodschapjes doen en even naar de aggregaat laten kijken. Dit ivm de vriezer en de koelkast. Jullie ontvangen soms mails direct geschreven in het email programma, maar soms ook in een Worddocument. Als dat laatste het geval is, dan typen we overdag in de stuurhut op de laptop alvast wat in. Piet haalt het document ´s avonds op middels de hoofdcomputer op. Vandaar dat hij laatst bezig was met het netwerk in orde maken. Zo kunnen we overdag vast al wat vertellen en hoeft het niet ´s avonds allemaal te gebeuren, want in dat kamertje is het erg warm en de warmte sloopt je energie.

Als we zo terugblikken op deze 2 reizen dan kunnen we niet anders constateren dan dat ze ons goed zijn bevallen. Het was goed om voor het canal de St Quentin te kiezen. Zo konden we alvast wat ervaring op doen met de smallere sluisjes wat ons goed van pas kwam toen ze echt klein werden. Toch was ook het canal du Nord een fijne ervaring en we snappen ook wel waarom velen daarvoor kiezen. Het loopt gewoon lekker, helemaal als je alleen kunt schutten en er niemand bij je in de sluis ligt, waar je rekening mee hoeft te houden. In tegen-stelling tot wat sommigen ons vertelden liepen er toch nog aardig wat bassinees. Daar moet je echt goed op verdacht zijn en blijven. Vroeger zagen we hier al de nodige pousseurs (2 spitsen achter elkaar en aan elkaar gekoppeld) Het lijkt wel echter wel of dat tegenwoordig meer regel dan uitzondering is. Verder komen we hier ook veel grote schepen tegen, die naar onze bescheiden mening vaak veel te diep liggen . Volgens mij vinden ze, dat die kleine scheepjes maar aan de kant moeten gaan. Ze kijken nors en groeten niet. Ze vergeten daarbij 1 ding, dat wij vierkante kimmen hebben en wij veel sneller aan de zijkant de “ondergrond” raken, dan zij die anders gebouwd zijn aan de onderzijde van het schip. Er zijn echter gelukkig ook heel aardige bij, die van te voren aan geven, dat ze nogal diep liggen en het even kalm aan doen op het moment dat we ze passeren en dat zijn dan ook echte schippers die niet alleen aan zich zelf denken. Zo kom je op het water dus ook verschillende mentaliteiten tegen.

In de toekomst willen ook graag een keer de Maas afzakken, als we weer eens naar Lieshout moeten of een andere plaats in het zuiden. De moeilijkheidsgraad ligt daar weer wat anders, maar ook die ervaring willen we toch graag opdoen. Dus nog maar eens goed ons oor te luister leggen bij die schippers, die dat vaker doen.

Om drie uur zijn we in Terneuzen. We hebben er gelijk maar gebunkerd en het kastje laten zetten voor de koelkast en de vriezer. Dat kastje zorgt er voor, dat de aggregaat drie keer per dag aan slaat en elke keer na drie uur te hebben gedraaid weer uitgaat. We hebben gelijk ook maar boodschappen gedaan in Terneuzen en de vooraad weer op pijl gebracht.

Er bleek met de programmering van het kastje iets niet in orde te zijn en daar is om 20:00 uur nog een mannetje voor geweest. Na zijn komst functioneerde alles weer naar behoren. We hebben van Johnny en Heleen van de Leamar een zelfzoekende schotol gekregen. We moesten er maar eens naar kijken of we er nog iets mee konden. Hij zou het nog wel moeten doen, maar gaf met het warme weer toch wat problemen. Zij hadden inmiddels een nieuwe en wilden deze wegdoen. We gaan het maar eens uitproberen. Om 20:15 zijn ze even bij ons op de koffie geweest en dan vliegt de tijd zo om. Voor je het weet is het 23:30 uur. Nog even de mail gecontroleerd en direct maar naar bed.

Het is wat heiig als we de haven van Terneuzen uitgaan richting de sluis en maken ons een beetje zorgen over het zicht. We hebben het tij mee en daar gaan we dankbaar gebruik van maken. We varen om 07:00 de sluis van Terneuzen uit en koersen op Hansweert aan. We hebben de stroom flink mee en varen ook met gemak 20 tot 21 km per uur. Piet moet even een gasolie lekkage in de machine kamer oplossen. Het lekt wat bij de kijk glaasjes.  Waardoor dit mogelijk is, wel waarschijnlijk door de warmte en de afkoeling . Dat lijkt de nodige frictie te geven. Dat was wel even lastig, omdat we net de Westerschelde opdraaiden. Het zicht is niet  zo heel goed of we moeten er nog aan wennen aan die heiigheid. Dus de radar er maar bij aan gezet om de boeien goed te kunnen zien. Het is hoog water en er ontstaat wel wat golfslag van zeeschepen, maar alles gaat voortreffelijk. Ook het binnenvaren van de haven van Hansweert verloopt feilloos met die stroom. 

Na het schutten in de sluis van Hansweert op naar de Oosterschelde, waar we al snel zijn. Bij Wemeldingen varen we de Oosterschelde op door het Brabants vaarwater en vervolgens via Keeten, Mastgat en Zijpe naar de Krammersluizen. Ook hier hebben we net als op de Westerschelde geen stuurtje van een ander schip. We hebben hier ook mazzel met het tij. We dachten het tij tegen te  zullen hebben maar dat zal een rekenfout zijn. Het tij is op zijn hoogst en staat een 20 minuten stil, dus ook hier maken we dankbaar gebruik van. Alles is wel spannend om het voor het eerst met zijn tweeën te doen op groot open water en met minder dan 3 km zicht en erg weinig wind. We houden onze positie goed in de gaten middels de boeien op de hydrografische kaart. Het is ons weer goed gelukt vandaag en zijn saampjes weer een ervaring rijker.

Inmiddels is de heiigheid helemaal opgelost en is de zon er weer bijgekomen. We hebben weer goed zicht en zijn nu bijna bij de Krammersluizen en komen daar weer op zoet water. Het is 11:00 uur en het loopt lekker voorspoedig. Vanavond geraken we waarschijnlijk aan de Moerdijk of als het heel erg mee zit misschien wel Oosterhout. Het is Tilburg geworden na enige pogingen om op de palen bij de 2de sluis vast te maken. We konden wel in Frankrijk zitten. Daar kom je ook niet fatsoenlijk aan de wal. 21.35 rust. Morgen maar weer verder……………………….

Zo luitjes jullie hebben ons even moeten missen he , maar we are back. We zullen de volgende keer aangeven wanneer we het druk hebben en geen tijd om mailtjes te schrijven, want menigeen leeft zo met ons mee, dat er ongerustheid ontstond omtrent ons wel en wee. Hartverwarmend overigens, maar zoals jullie inmiddels begrijpen was er dus gelukkig niets schokkends aan de hand. Alleen even eruit geweest en “vakantie” in Terneuzen gehad. Nou ja vakantie. Krabben, verven, luiken aanpassen, pompleiding slopen enzovoort en vervolgens gaten laten dicht lassen. Het ruim bijplekken want je moet alles wel bijhouden dan heb je er het minste werk van.

Dit alles heeft iets meer dan een week in beslag genomen. Nu varen we leeg op naar Amsterdam alwaar we woensdag of donderdag gaan laden voor Frankrijk en wel Berry-au-Bac. Dit is even beneden Reims in ieder geval ten noorden ervan. Iets dichterbij dan de vorige bestemming. Ik Piet vind het jammer dat een reisje van Gent naar Montelimar niet meer doorging. Dit is voorbij Lyon dus zuid Frankrijk. Een reisje waar ze € 30,00 per ton voor boden en dan ben je ook gelijk drie week onder de pannen en meer dan 200 sluizen verder. Echter helaas. De volgende keer beter. De ontvanger had gebeld met de mededeling dat hij voorlopig genoeg cokes voor de deur had.

We gaan nu naar Amsterdam en dit is anderhalve dag varen en vervolgens hopen we direct te laden. Dus eerst weer de Westerschelde over en er staat deze keer best wel wat wind. Kracht 5 a 6 uit westelijke richting. Dus dit zal wel wat schommelen worden. Ja het was of leeg naar Frankrijk of een vrachtje mee vanuit Nederland. Wij hebben voor het laatste gekozen en dit betaald niet raar maar kon beter want het is ROB € 14,00 per ton. (enkel superfosfaat poeder.)

Je hebt er wel erg veel werk van om het ruim schoon te maken en buiten op het schip ook. Het kleeft enorm vast. Waarom dan toch die keuze? Wel in Frankrijk zitten we met de hoogte en moeten we flink wat ballast gaan zetten om onder de bruggen door te kunnen. In Nederland vaart het allemaal wat makkelijker en sneller, ruime sluizen, hoge bruggen . De andere reden is, dat we nu weer in een gebied terecht komen waar flink wat reizen zijn blijven staan.  Dit geeft ook weer de garantie voor een vlotte / goede reis terug. Of misschien wel een binnenlandse reis.

Er stond op de beurs in Reims ook een hele mooie reis van Courmelois naar Meppel. Hier werd op de beurs al €19,00 voor geboden. Dat is een prettige vrachtprijs bij 240 ton en je bent er ongeveer 12 dagen bezig misschien zelfs wel iets sneller. Tegen de tijd, dat wij daar zijn is deze mooie reis natuurlijk al lang weer weg. Het is nog steeds in Frankrijk erg droog en daarom nemen we 247 ton mee vanaf Amsterdam. We mogen 2 meter diepgang hebben, maar we houden het bij 1.95 meter. Even voor ons gemak en om wat prettiger te varen.

In Douai gaan we even aan de wal om een Franse bankrekening te openen. We hebben al een afspraak gemaakt hiervoor. We gaan ook even bij de beurs langs om ook op het internet de tour op de beurs en de beursgang te kunnen volgen. We laten ons inschrijven voor het WEB. Het avontuur is weer begonnen.

Dinsdagavond landen we in Lekkerkerk, alwaar we visite aan boord krijgen Herman en Trijntje, die sinds kort in Krimpen aan de IJssel wonen en dat is vlakbij. Heel gezellig even bij gekletst onder het genot van. Dit zijn van die momenten, die je moet benutten als het kan, want anders verwateren de contacten en dat zou jammer zijn. D,at willen we proberen op deze manier wat op te vangen. Het was overigens een onrustige nacht want er moest gecheckt worden of de touwen goed zaten i.v.m. afgaand en opkomend water. dat bleek gelukkig allemaal goed te gaan.

Om 05.15 de volgende ochtend woensdag vertrokken naar Amsterdam en om 12:00 uur liggen we voor de Amfert in Amsterdam. Een uurtje te vroeg, want we hadden aangegeven, dat we er om 13.00 zouden zijn, maar zo hebben we even de tijd om de luiken te beschermen en dat blijkt wel nodig te zijn ook.

We leggen de luikenkap open en leggen er plastic over heen maar dit valt niet mee met wind kracht 6 en uitschieters naar 7. Ook de luiken goed vast zetten is bittere noodzaak. We liggen natuurlijk precies verkeerd met de kop op de wind. Het is, makkelijker in varen tussen de palen maar wat het resultaat is na het laden, dat wil je niet weten. Hier maar even een fotootje  van maken om een idee te krijgen. Alles gaat snel en goed. Tot de kraanmachinist wordt afgelost. Dan wordt het een zooitje. De aflos laat de helft door de lucht waaien over de roef heen en we krijgen er ook nog twee buien regen over heen. Alles is met een dikke poeder laag bedekt. De kluiten vallen ons zelfs in de nek.

 Als we denken vol te zijn, laten we de ijk opmeten en wat blijkt, we hebben 256 ton in. Dit is meer dan we wilden. Het is moeilijk te bepalen met die hoge golven door de wind en de passerende vaart. Toch moet er maar wel wat uit en dit gebeurt dan ook.  Daar hebben ze überhaupt geen problemen mee. We lagen dus weer dieper dan gepland. De Fransman, die voor ons lag zei, dat het met 2.05m diepgang wel zou moeten gaan echter dan wel peddelend, dus wel heel erg langzaam. Dit zou dan gelden voor de laatste 22 km verder zou het geen probleem zijn. We hebben geen zin ellende dus 10 ton eruit. Zo gezegd zo gedaan. De kap dicht en dan aan het werk. Eerst maar naar de Coenhaven om af te meren. Dit is een fluitje van een cent en dan met de schoonmaak aan de gang. Dit hebben we geweten ook. Om 21:30 waren we pas klaar. 

We hadden onze portie actie wel weer gehad voor die dag. Met water spelen is altijd leuk om 20:00 waren we echter alle beiden tot op het bot nat. Het water liep bij mij over de laarzen heen van de binnenkant uit wel te verstaan. Dus dat spul wat ROP heet, dat doen we alleen als er echt niets anders is. Hier gaan we zeker geen hobby van maken. Na een heerlijke douche, ons haar voelde aan als sisaltouw, smaakte de maaltijd weer prima.

Het is donderdag 21- 07-2005 en we varen de Coenhaven uit om 08:00 uur. We zijn weer lekker onderweg. We hopen bij de Volkerak de nacht door te kunnen brengen. Of dit zal gaan lukken hangt af van het tij of we die tegen hebben op de Lek en de Noord en de Dortse kil. Hieronder nog een leuke foto van ons witte roefdek. Hoezo wit. Wat een zooitje he.  Zelfs binnen in de stuurhut zit het stof overal, ondanks dat we alles angstvallig hebben dicht gehouden.

Onderweg op de lek hadden we de stroom flink tegen in de Noord en de Dordtse Kil de stroom lekker mee. Daardoor besloten we om de Moerdijk te passeren en nog door te varen naar de Volkerak. Hier kregen we er  trouwens flink van langs door de straffe wind. Dus we waren blij, dat we weer lekker binnen waren. Nog effen geschut en daarna op de palen voor de nacht. Je kunt hier prima liggen en voor vandaag houden we het hier bij. Morgen is er weer een dag. Welterusten voor straks en tot de volgende ronde

 
Powered by CMSimpleRealBlog
smiley smiley