a way of life

 

Archief

Lossen in Sept Saulx

vrijdag 17 juni 2005

Mes gentils amies et famille

Gisteren werden we door de silobaas nog even opgemeten. Dit is heel normaal, want zo kan men berekenen als men na het lossen ook meet, hoeveel er daadwerkelijk word uitgelost. Dat is voor ons zelf ook altijd prettig om te weten.

Vanochtend werd de lading uit ons ruim gehaald. Ze begonnen om 08.00. Wij waren reeds om 07.00 begonnen om de luikenkap open te leggen. De silobaas kwam om half 8 en bracht heel lief 2 croissantjes voor ons mee voor bij de koffie. Hij neemt het openleggen van de luiken van me over, zodat ik de kans heb om de croissantjes in de stuurhut te leggen. Tevens vertelde hij dat om +- 08.00 een bakkertje met een auto zou langskomen, zodat we voor die dag weer een vers broodje zouden kunnen hebben.

Het is inderdaad dezelfde silobaas als in 1981. Een bijzonder vriendelijke man die destijds bij ons een kopje koffie kwam drinken tesamen met zijn vrouw en dat was heel erg gezellig. Bij het noemen van le bateau Viking krijgt hij een vrolijke blik van herinnering over zijn gelaat. Het verteld dat zijn dochter vandaag eindexamen doet en 18 jaar is. Er is veel gebeurd in zijn leven maar hij is nu weer gelukkig.

Dan komen de camions en moeten we aan de slag. Het lossen gebeurt met een klein grijpertje die het overlaadde in vrachtwagens. Er zat een agrariër bij met een tractor, die het klaarblijkelijk heel hard nodig had. Verder werd een deel in een loods van de silo opgeslagen. Het ging allemaal heel kalm en beheerst en dat was wel fijn. We konden zelf aangeven in welk vak het eerst gelost moest worden. We gaven de voorkeur aan het achterste vak. Het is niet echt diep aan de kade en we maakten ons zorgen dat we met de roeren eventueel de bodem zouden kunnen raken. De roeren zijn best wel heel erg kwetsbaar en dat wilden we proberen te voorkomen en dat is dan ook op deze manier gelukt. Al gauw kwamen er 2 mannen bij die onder de stuurhut moesten gaan scheppen en die zo het hele ruim hebben aangeveegd zodat de kraanmachinist alles er uit kon halen. Om 11.04 waren we leeg.

Om 12 uur zou de beurs sluiten echter na een belletje bleek, dat we er wel terecht konden om ons te laten inschrijven en dat hebben we dus gedaan. Zo´n eerste inschrijving neemt altijd even wat tijd, omdat ze alle gegevens van het bedrijf moeten registeren. Nu had de man in Reims dat klaarblijkelijk nog niet eerder gedaan dus dat nam even wat tijd in beslag. Hij praatte honderd uit en tegelijkertijd deed hij de nodige administratie. Het systeem wilde de inschrijving echter niet echt accepteren en hij snapte maar niet wat hij verkeerd deed. Dus maar eens gebeld met Douai met monsieur Patrick en na veel 6en en 7ens (inmiddels stonden we er al ruim 2 uur lukte het dan, nadat hij mevrouw Bouvier had gecorrigeerd in mevrouw Bouchier.

Wij staan nu op de CIS geregistreerd onder een bepaald nummer en mogen ten allen tijd op toerbeurt aannemen. De prijzen staan min of meer vast, maar ook hier geld dat wanneer ze dringend om schepen verlegen zitten, ze zeker meer willen betalen niet zozeer de CIS dan wel de bevrachter van wie de reis uiteindelijk komt. Tja dus nadat ik zo ongeveer de niagara watervallen aan franse taal over me heen had gehad, want de man sprak als een mitrailleur konden we eventueel een reis uitzoeken na beurstijd. Er waren er nogal wat blijven staan. Dus zoals je al zult begrijpen hebben we dat dus ook gedaan.

Nou je raad het nooit alhoewel als ik dit zeg zullen enkelen al vermoeden waar ik naar toe wil. We kunnen laden op de plek waar we gelost hebben. Dus dat is een ongelooflijke luxe positie. We hoeven niet af te breken of water te zetten enkel de kop te keren en voorjaarsgerst te laden. Maandag melden nou dat kan geen probleem zijn, want we zijn er al. Dinsdag laden en als het meezit, wie weet al wel maandag laden maar laten we niet te optimistisch zijn. Het gaat allemaal al zo snel.

Toch hebben we heerlijk dit weekend even vrij. Dat wil zeggen het weekend is eigenlijk al weer vol gepland. Het ruim moet als eerste schoon en vervolgens moet het schip even lekker worden gesopt. Dan willen we kijken of we de ijken er weer fris op kunnen zetten, want die zien er eigenlijk niet uit. Om over de zijen maar niet te spreken dus als we de kans krijgen willen we ook nog proberen deze te teren. Dus werk aan de winkel. We zullen zien hoe ver we komen.

We zijn dolgelukkig, dat we weer aan de reis zijn maar dat kun je je wel indenken. We hebben ook nog een mooi tarief.  Ze boden eerst 14.30 maar we vroegen 15.25 per ton. Dat is dus eigenlijk nog meer voor een verhoudingsgewijs kortere reis en dat hebben we gekregen ook. Tja het is dan ook wel handig als ik vertel waar we naartoe moeten. We gaan de zomer voorraad voor Johan op peil brengen. Nou zal iedereen denken wat bedoelt ze daar nou weer mee. Wel hij is de enige in onze vrienden kring, die dat goddelijke goud drinkt. We moeten namelijk naar Lieshout. 

We denken er over omdat via de Maas te doen. Ten eerste is dat een geweldige mooie route door de Franse en de Belgische Ardennen.  Als ik me niet vergis ook een kortere route maar dat moeten we nog even nazien in ieder geval een goedkopere. Als er geen regen gaat vallen dan doen we het vast en zeker. Maar mocht dat laatste wel zo zijn dan moeten we ons nog even achter de oren krabben, daar het een regen rivier is en we onszelf ook weer niet met vliegende stroom in de problemen willen brengen. We denken er echter sterk over. Dus als we het doen word dat echt genieten van een stukje natuurschoon. Ook zeer hard werken want we krijgen veel sluizen te verwerken en het is weer een speciale ervaring om de rivier te bevaren. Ik heb het al eens eerder gedaan en heb die reis toen beschreven dus ik kan nalezen wat zoal de knelpunten kunnen zijn.

Piet geniet met straaltjes letterlijk en figuurlijk met deze temperaturen. Hij is net als ik helemaal in zijn nopjes, dat we alweer aan de reis zijn. Zijn enthousiasme is niet te stuiten. We hebben net gegeten en hij heeft daardoor weer zoveel energie, dat hij al vast begonnen is met het uitspuiten van het ruim en het afspoelen van het schip. Ik ben net even wezen kijken of hij bijna klaar was maar nee niet dus, want nu is hij weer bezig de zij af te spuiten, zodat die er ook weer schoon en fris uitzien. Helemaal als we hem van het weekend gaan teren.

Dus zoals je merkt alles gaat door geld verdienen met varen en tegelijkertijd je onderhoud plegen zodra het maar kan. Ieder uurtje word zo dus benut. We zijn er straks weer helemaal klaar voor. Wel dat waren dan weer de belevenissen van de afgelopen 24 uur.

We hopen dat jullie van het weekend ook weer eens mogen genieten van het heerlijke zomerweer. Wij gaan dat zeker doen. Wij, gaan het dekbed maar eens verwisselen voor een laken, want met 32 graden in de roef is het toch aardig puffen. Ik heb trouwens vandaag maar eens wat sterkere pijnstillers opgehaald en een spoelmiddel om de ontsteking wat minder te voelen. Ik hoop dat het een beetje gaat werken anders vrees ik, dat ik er niet vrolijker op word. 

De terugreis zal toch weer spannend genoeg zijn dus we kunnen onze energie wel weer goed gebruiken. Dus ik zou zo zeggen bedtijd als ik mijn wederhelft tenminste ook zo ver kan krijgen. We hebben voor degenen onder ons met de vereiste vakkennis een adres gekregen van een organisatie, die representatieve schippers zoekt. Om met gasten uit Amerika Canada en Duitsland te varen door Frankrijk. Ze moeten in ieder geval Duits en Engels kunnen spreken, service minded zijn en goed kunnen varen maar dat zal duidelijk zijn. Interesse ?? Laat het dan maar even weten, dan stuur ik het adres door. Het is een omgebouwde 47 meter spits met hutten en een soort van zonnedek.  Er worden fietsvakanties aangeboden. Het geheel zag er goed verzorgd uit.

 
Powered by CMSimpleRealBlog
smiley smiley