a way of life

 

Start

Welkom op de site van de Travelers.

Ijs ijs en nog eens ijs.

donderdag 04 mei 2017

Ijs ijs en nog eens ijs.

Na de oliebollen champagne en een lekkere koude nacht gaan we eerst maar eens een lekkere stevige wandeling maken. Alles is berijpt en er ligt een laagje sneeuw. Het is heerlijk de vorstige lucht door je neus te voelen. Als we terug zijn van de wandeling drinken we een bakje koffie en starten daarna de motor. Die moet even warmdraaien. waarna we eerst het schip in beweging moeten zien te krijgen, want alles is dicht gevroren. Eenmaal op gang varen we rustig naar Reims. Officieel is het geen vaardag maar tot de eerstvolgende sluis kan het altijd. En vanavond een lekkere wandeling door de stad. 2 jan. Het nieuwe jaar begint geladen (altijd goed), en koud. Met nog een lange weg te gaan.

De vooruitzichten zijn ook niet gunstig. Het ene pand heeft ijs en het andere niet, soms een paar die best wel zwaar zijn. Waarbij we zeker overwegen om te stoppen. Hier en daar is het al 3 cm dik. Maar gelukkig nog niet gedubbeld. Eenmaal boven gaat het na de tunnel ijsvrij naar Conde. Slaan links af naar Chalon en nog altijd ijsvrij tot de sluis van Chalon. Schutten op en ja hoor het ijs is weer terug. Steviger dan voorheen. We ploeteren deze dag voort naar Vitry ook hier panden zonder ijs en dat gaat gelukkig door tot aan Chamoullai. In de nachten vriest het toch behoorlijk -9,7 graden. Nadat we bij de bakker brood en andere lekkernijen hebben ingeslagen. Gaan we de strijd tegen de ijsklok weer aan. Boven sluis 55 ijs 4 cm dik en een scherpe S bocht als we die maar kunnen pakken dan zal deze dag ook wel weer goed komen. Maar het tempo gaar er echt uit de diepgang laat te wensen over en de dikte van het ijs begint parten te spelen.

Er zijn al sluizen bij waar we tot drie keer een aanloop moeten nemen om uit de sluis te komen, al schokkend en stotend krijgen we de Traveler keer op keer weer op gang. Zelfs midden in de panden lopen we vast in het ijs. De platen ijs zijn zo dik en groot dat het hele schip opzij uit de geul wordt gedrukt. Dat kan ook gauw als de geul maar een paar meter breed is. Bij Autigny is het klaar en bellen met de pc. Die zoals gewoonlijk niet te bereiken is. Dan maar met de klachten lijn in Betunne. En binnen een half uur worden we teruggebeld. De ijsbreker is onderweg en arriveert over anderhalve dag. En gelijktijdig gaat het ijstijdenschema in. Van 08:00 uur tot 17:00 uur en personeel bij elk schip. Tegen de avond komt de grote baas bij ons waarom we met de klachtenlijn hadden gebeld. Hebben het hem even haarscherp uitgelegd dat dit niet werkt, de schepen maar aan hun lot over laten. Verder verteld hij ons dat de ijsbreker samen met ons naar Fronkles gaat en daarna weer terug met twee andere geladen schepen naar Vitry. waar er dan ook 3 nieuwe liggen te wachten. Grootse plannen in echt winterweer. De dag dat de ijsbreker komt is er al volop actie van de VNF sluizen spoelen ijs boven de sluizen weghalen kotrom de breker is al in de buurt.

En ja daar komt hij.  Tot wel 5 auto’s en 10 man personeel. En een breker geleend van de buren “Astrix” Maffe Galliërs. Nooit hebben ze mensen, maar als de nood aan de man is trekken ze gewoon een blik Galliërs open. Wordt gelukkig snel geminderd naar twee man personeel, Als het goed is. Zo gauw de breker voorbij is maken we los en gaan erachteraan. De Astrix is niet bij te houden, zij breken met hoge snelheid en zijn in een mum van tijd weg verweg. Wij pruttelen en worstelen gewoon door, wat een genot even normaal varen, los van de sluizen dan. Hier en daar zitten we klem met het schip in de sluis. Teveel ijs tussen de muren en het schip. Met de hulp die we hebben, komt alles gelukkig goed. De berichten voor komende nacht zijn -15 graden niet best dus. En als de ijsbreker een paar panden verder is, hebben wij even slechte vooruitzichten.

We komen nog boven de 42. Maken vast op de dukdalven, het was 17:00 geweest. Ons personeel is er vandoor. En ze wilden niet de volgende sluis aan de benedenkant zetten of open zetten. Dat wordt morgen vroeg drie km worstelen om er om 08:00 te zijn. voor dat het echt donker is vriest het al -11 graden, met een glasheldere hemel. Eerst lekker onder de wol. De volgende ochtend wachten de mannen om 08:00 uur bij de sluis. Wij hadden om 07:00 uur losgemaakt en zijn zeker 20 minuten bezig geweest om los te komen en er een beetje gang in te krijgen. Het werkt niet of nauwelijks 1 km per uur is de topsnelheid, maar 0,6 km per uur het ijs is hard, het vriest nog -14,9 graden de kop knabbelt zich door het ijs. Het schip is niet of nauwelijks te sturen. Om 08:45 uur komt er een VNF auto aan, om eens te kijken waar wij wel niet bleven. Geven aan dat dit niet werkt en we de ijsbreker nodig zijn. De heren rijden al telefonerend weg, en komen om 11:00 weer terug, met de melding dat de breker er om 12:30 uur zal zijn. Goed wij liggen midden in het kanaal en de viervoeter moet even aan wal. Tuigje aan bij de viervoeter. Ook de autokraan wordt in gereedheid gebracht. Hijsen maar, daar gaan Burgy en ik hoog en droog over het water naar de wal. Burgy vindt het gelukkig de normaalste zaak van de wereld. Na een stevige wandeling worden we weer aan boord gehesen.

Deze klus zit er weer op. Even later rold een golfje door het pand. Ha hij is in de buurt. Als de breker in zicht is speert die ook weer aan ons voorbij, voorlopig kunnen we weer verder. De berichten zijn dikke vorst en verder dan Fronkles kunnen we niet komen daarna is het ongebroken ijs en ook nog eens 4 tot 7 cm dik. Tot Fronkles gaat het vandaag en dan eerst rust. Wachten op de dooi. Maken vast op het korte VNF kaaitje en krijgen 380 V stroom en als we drinkwater willen is dat ook mogelijk. Supermarkt in het plaatsje twee bakkers dus we liggen goed. We vullen de tijd met wandelen schip soppen als het even boven nul is. Gelukkig is de dooi onderweg. Maar voor korte duur daarna weer serieus winter. In dat gaatje moeten we proberen de Saone te bereiken. Maar voorlopig ligt er nog veel te veel ijs en op sommige plaatsen gewoonweg te dik. een poging wagen is waanzin. Maar de VNF chef wordt wat onrustiger, ook die ziet een klein gaatje en weet dat we nog wel een dag of wat onderweg zijn.--- we besluiten (De Chef en ik) om met de auto langs het kanaal te rijden en de panden te inspecteren. Hier en daar geen ijs (moet wel lukken). Ze zijn aan het spoelen, dat is goed smelt het ijs ook aan de onderkant. Maar hier en daar nog altijd te dik.

In dit tempo. Denk ik woensdag. En zo gezegd zo gedaan. Eerst de watertank volgemaakt. En varen maar. Hier en daar is het zwaar. De VNF volgt ons en blijft bij ons voor het geval we hulp nodig hebben, zou niet weten hoe. Maar goed. Alle sluizen staan open en we ploeteren weer voort. Moet ook. Want met een paar dagen slaat de winter weer met volle kracht toe. In dit geval hebben we wel last van de korte vaartijden. Hebben immers haast. Achter ons ook. Die liggen meer als een dag achter. Het wordt weer een race tegen de klok van de elementen. We geraken in Bologne en daar hopen we dat de Franto er ook aan gaat beginnen die ligt boven de 29. En wij boven de 30 sluis bologne. Het ijs in dat pand is nog 5 cm dik en er moet nog 300 meter gebroken worden. Daarna is voor ons de weg naar de tunnel gebroken en vrij. Die 300 meter is door ons niet te doen. De Franto die ook door heeft dat er weer een nieuwe periode van kou aan komt moet een beslissing nemen. En gelukkig breekt hij die 300 meter hij is namelijk leeg. Dan is het net even makkelijker dan geladen. Gelukkig de weg is vrij.

Er zijn nu twee ijsbrekers ingezet een die vanaf de saone in onze richting komt en een die met drie schepen achter ons aan komt. Alle schepen moeten van het kanaal af is het motto van de VNF. Wij worstelen ons door ijsvrije panden en panden met dik ijs. De tunnel komt steeds dichter bij, maar de kou rukt ook op. Als we door de tunnel geraken en boven de nummer 1 van Huelly coton liggen vriest het weer -8,9 graden gelukkig raakt het een beetje bewolkt en valt er sneeuw. Sneeuw en ijs gaan niet samen dus we hebben geluk. Het is met de tijden die we hebben twee en halve dag nodig naar de Saone. Elke dag wordt het ijs dikker en dikker. En zwaarder om er door te komen. Maar het lukt ons om op de rivier te komen. Groot vaarwater gelukkig. We bellen de ontvanger wanneer we er zijn zodat hij met de haven tijd kan regelen. We zakken niet erg snel af. Het water stroomt echt niet. Als we sluis Ormes roepen krijgen we gelijk te horen dat we de Rainbow moeten bellen. Gelijktijdig belt een andere bevrachter uit het zuiden. Rijst is er niet dat is al bevracht. Wel is er werk richting Parijs.

Wordt door twee bevrachters aangeboden, maar de prijs vinden we niet correct. Plots belt er weer een bevrachter nu over de rijst. Hij snapt even niet wat er gaande is. Het schijnt dat de Rainbow zijn rijst reis heeft teruggegeven en richting Bazel gaat. Alleen de bevrachter snapt er niets meer van. Wij bellen met de Rainbow, bijna niet te verstaan maar we begrijpen dat hij ons zijn rijstreis aanbied. Hier in het zuiden “is alles mogelijk”. Je doet het je doet het niet, of toch wel. Nee toch maar niet. Blijkt dat zijn ruim niet op orde is voor rijst. Wij bellen met de bevrachter en vertellen hem dat ook wij nog moeten verven en pas donderdag leeg komen, en maandag laden wel ietwat krap is. We hebben maar drie dagen om alles op orde te krijgen en dat ook nog bij nachtelijke temperaturen van -10 graden. En overdag rond het vriespunt.

Donderdag leeg, spoelen en vriesdrogen een plekje in de zon zoeken. Zodat we de vloer in de verf kunnen zetten. Het is allemaal erg krap en daar bij moet er ook nog 200 km gevaren worden. We nemen de gok dus druk druk druk. tussen door ook met de viervoeter dollen. Alles loopt gesmeerd tijdens het lossen kijk ik ook goed naar alle klinknagels of er hier en daar door het ijs kleine lekkages zijn ontstaan. Hebben immers het schip afgelopen jaar met 2500 bar schoon laten spuiten. En ijs is de beste keurmeester. Gelukkig is alles tip top. Er wordt gelijk schoongemaakt. En voor zover mogelijk droog getrokken. In tussen vriest het alweer flink. Voor de nacht laten we het ruim open ligge9, gelukkig effe geen mistral. De volgende ochtend maken we eerst met Burgy een flinke wandeling het vriest -10 graden. Een blik in het ruim gevriesdroogd. Mooi. Maar nu nog verf op de vloer. Het bewuste blik maar dicht bij de motor gezet. Is er tenminste iets lekker op temperatuur. We maken los en zakken af. Rond de middag zijn we in Valance volop zon op de zij, nu moet het zijn. Knopen vast de hond aan de wal verf blik naar beneden en rollen maar.

De ijzeren vloer is nog -2 graden. Twee uur later is de vloer in de verf. En we vertrekken weer doen nog een sluis en liggen voor het donker weer vast. Lekkere wandeling gezellige avond en lekker onder de wol. De volgende ochtend na een heerlijke wandeling nog altijd -9,9 graden gaan we weer op pad. Rond 11 uur ga ik weer met de verf aan de slag plekken op de zijen en spanten. Het is zaterdag dan heeft het nog effe om te drogen. Aan het einde van de dag zijn we in Avignon. Er is nog wel een plekje maar de passagiersvaart neemt alles in beslag, het wordt er allemaal niet makkelijker op. Zondag regenachtig en geen wind. Jammer wand het had allemaal nog wel even mogen doortochten. Even lekker door de stad wandelen. We varen om 17:00 naar de kade in Le Pontet, liggen maar vast klaar. De volgende ochtend staan er al twee vrachtauto’s klaar maar we moeten eerst gekeurd worden. Gelukkig stinkt het niet meer. Zij is tevreden, nu nog het certificaat van de verf. Die is ietwat aan de oude kant. Daar valt ze over. Ondanks dat we een schrijven hebben dat het de meest recente is van deze verf. Zeuren is ook een vak. Kiepen maar en om 08:45 uur valt de eerste rijst in het ruim. Nummer twee drie en vier zelfs nummer vijf en zes het gaat snel wat is dit. Nog twee te gaan. Gaat het ze lukken alles in een dag. Op de valreep zeven en acht. Onderhand waait er ook een mistralletje. De luiken liggen vol met rijst. Altijd het zelfde hier. Papieren en dichtleggen. En terug naar Avignon. Lekker uit eten bij de Marokkaan.

Beginnen morgen met de klim. Hebben geen haast. Het kanaal zit nog dicht met meer dan 15 cm ijs. En het ziet er nog niet naar uit dat het snel opengaat. Er ligt op veel plaatsen meer dan 15 cm ijs. Voordeel is wel dat de Rhône niet of nauwelijks stroomt. Op naar Lyon. Ook daar blijven we tot na het weekeinde liggen. We slenteren lekker door de stad. En over de markt. Op de honden speelplaats heeft Burgy het enorm naar de zin. Het is zelfs zo dol dat er een hondje is die burgy niet kan bij houden, en het volgende had bedacht. Die hield zich vast aan de staart van Burgy. En daar renden ze op en neer. Het maakt onze dame niets uit. Als er maar gespeeld kan worden. In Lyon maken we de bunkers weer vol en de voorraad wordt aangevuld. Overal ligt sneeuw en ijs. Er is dooi onderweg, dus voor dat alles gaat smelten willen we wel zo goed als mogelijk boven zijn. Dinsdag beginnen ze met breken. Dus maandag vertrekken we uit Lyon. We willen anderhalve dag achter de breker het kanaal binnen gaan. woensdag zijn we in Saint jan de Losne. als we in Saint jan de Losne aan komen is het op de Saone langzaam ook gaan stromen, het water stijgt redelijk snel. En de rivier is ook nog eens van kleur verandert van helder groen tot een troebele bruine kleur De Rainbow en de Aurora liggen daar nog te wachten tot ze de Doubs in kunnen.

Nog altijd 10 cm ijs aldaar. Donderdag lopen wij op en schuiven het kanaal in. De breker heeft een mooi geultje gemaakt maar de brokken zijn nog altijd 10 cm dik. De Aude ligt nog altijd ingevroren bij Rolanpond. De breker heeft het zwaar en doet weinig km’s per dag. Wij lopen in. De dooi zet wel door gelukkig maar overal zien we weliswaar gebroken ijs maar 10 12 cm dik is geen uitzondering. Als we boven zijn ziet de Aude ook kans om te vertrekken na drie weken vast in het ijs te hebben gelegen. Als we door de tunnel zijn krijgen we nog de nodige schepen die we moeten passeren. En dat is altijd een avontuur. Met een beetje geluk gaat het allemaal redelijk goed.

Met de dag zien we steeds minder ijs. Alles staat goed op peil en we liggen dit keer niet heel erg diep dus we vliegen over het kanaal. Hier en daar nog wel een spelde prik van de winter. Bevroren touwen zijn lastig, maar ijs! gelukkig niet meer dan een vliesje. In Vallencienes lossen we de rijst. En besluiten rechtstreeks naar NL te gaan. Laden voor Arles. Hebben nog net het Carnaval weekeinde in Maastricht. Eens gezellig om  dat mee te maken.                    

            

 

 

Reacties: 5

1
UserAlex Rietveld
Date / Time19.05.2017- 15:05:54

Beste Travelers,

Ik heb weer met veel plezier gelezen en de prachtige foto's bekeken.

Wat een avontuur en zorgen, leuk te zien dat jullie zo'n plezier hebben met de hond.

Een hele goeie reis en groeten, Alex.

2
Usersander
Date / Time11.05.2017- 11:50:48

Met plezier gelezen.

3
UserRene
Date / Time08.05.2017- 18:25:30

Geweldig wat een avonturen weer, voor de lezer erg leuk, maar kan me voorstellen dat het voor de bemanning anders is.

4
Usergerveuger
Date / Time07.05.2017- 15:33:28

Hallo Hallo . Wat een koud verhaal je zou het er warm van krijgen. Wel spannend hoor want die diktes vind een spits niet heel fijn maar op het gemak dan gaat het lang goed. Wij hadden op de Canal du Nord ijsplaten laten zetten dan ben je wat meer mans. Maar het blijft altijd vervelend en raar he. Dat de winter zich zo naar het zuiden verplaatst. Wij hebben in Zwolle bijna geen ijs gezien. Liefs Ger en Tineke.

5
UserHarry Knoeps
Date / Time07.05.2017- 09:29:08

Hallo,

Gelukkig, wij maakten ons al een beetje zorgen. Lange tijd geen bericht. Het zal toch wel goed gaan met ze?

Maar gelukkig, en fijn dat je ons weer mee laat reizen. Dank je wel.

Groetjes en goede vaart Harry en Angélique Knoeps .

Nieuwe reactie schrijven:

Vult u alstublieft de met * gemarkeerde velden correct in. (JavaScript en Cookies moeten geactiveerd zijn).
Naam: (Verplicht) *
email: (Verplicht veld wordt niet openbaar gemaakt.) *
Homepage:
Uw opmerkingen: *
 
Voegt u alstublieft de numerieke code in:*
Captcha
Powered by CMSimpleRealBlog
smiley smiley