a way of life

 

Start

Welkom op de site van de Travelers.

 

 

even een jaartje bij werken. alles op een rij.

vrijdag 01 juli 2016

Zo het jaar 2016 is weer eens om gevlogen. Plots was het dan ook althans voor ons gevoel 2017.

2016 was nu niet bepaald een jaar, waarin we hebben stil gezeten, behalve dan met de site. Dit doordat er een scheepslid is bij gekomen, die alle aandacht heeft gekregen en wel met volle overgave. 

 

Waar waren we gebleven. Ah ja de werf, Scharmer en de pup. Een rondje noord Frankrijk en weer terug bij de Roedel in Scharmer.

Bourguignonne, die hier erg veel bij geleerd heeft groeit gestaag. Het eldorado van de enorme tuin, de viervoetige kameraden, vijver, vogels, konijnen en katten en allerhande luchtjes van reeën, vossen, marters en alles wat er meer rondloopt en vliegt. Het is fantastisch om een jong dier zich zo te zien ontwikkelen.  Echter voor ons geldt ook, dat er toch wat verdient moet worden.

De start van het jaar 2016 was erg mooi, maar kakte daarentegen ook even volledig in. Niet omdat er geen werk was maar, omdat het allemaal effe niet paste. Maar niet getreurd het gangetje kwam er op een gegeven moment weer in. We gaan de reizen maar weer eens benoemen en dit keer een korte impressie geven.

Gent – Soissons

Dit was een kort reisje met een diep bootje, voor Bourguignonne weer even wennen om met natte voeten voorop en achterop te komen. 

 

16 juni 2016 Geladen in Gent alwaar het laden met niet oplettend personeel en kapotte transportbanden niet echt soepel verloopt. Uiteindelijke op pad en op naar Soissons via de Schelde, CdN en de l’Aisne op. Al varend naar de bestemming krijgen we al te horen, dat ze werk voor ons hebben voor de terugrit. Dit geeft een zeer relaxt gevoel. Het werk in Frankrijk loopt niet echt. Uit de eerste resultaten blijkt, dat de oogst van 2016 slecht uitpakt en het laatste aan restanten van 2015 wordt uit de silo’s gehaald.

Voor ons straks eens niet iets van het land, maar voor het land en dat van  Frankrijk naar Nederland. Kunstmest vanuit Ribecourt. Voor ons is dit de eerste keer. We zijn met zijn drieën de Avanti en de Keiko. Wij zijn de laatste van de drie.

Eerst maar eens lossen in Soissons. We krijgen te horen, dat het lossen al een dag vertraagd is. Dan zal h$et nog best krap worden om op tijd in Ribecourt te geraken. Als we uiteindelijk leeg zijn spoelen we snel en zetten we ballast. We varen nog snel een stuk en geraken ’s avonds nog in Janville.  2 sluisjes en dan kan de ballast er uit. Dat wordt morgen sluizen, pompen, schrobben, drogen en laden. Das natuurlijk wel heel lekker snel. Dinsdags leeg en woensdags weer geladen. Super!!! 

 

Ribecourt – Utrecht

23 juni 2016 Als de keiko vol is beginnen wij eraan om nog net deze dag geladen te komen. Suzanno is vandaag jarig dus een mooier cadeau kun je je niet wensen toch! Werken op je verjaardag ;-) Ze is op de vroege ochtend al heerlijk verwend met verrukkelijke chocolade van Elly en Roel.

Halverwege het laden komen Ad en Suzan langs, ze varen op het gemakje, want ze hebben een lange losdatum, zodat wij vanavond bij hun kunnen vallen. Eenmaal vol leggen we snel dicht en nemen de papieren in ontvangst. We vertrekken direct. We doen de eerste twee sluizen van het CdN en komen nog in Sermaise. Ad en Suzan liggen er al. Gezellig de BBQ aan de wal drankjes klaarzetten en de visite kan komen.  

 

Gelijktijdig pakken donkere wolken zich samen. En plots vallen er hagelstenen zo groot, dat Ad en Suzanne deuken in hun auto hebben. We zitten op het randje van deze supercel. Gelukkig klaart het snel weer op, zodat we het voorgenomen programma gezellig af kunnen maken. Suzanno werd nog verwend met prachtige rieten kaarsblokken.

Voor Bourguignonne is het ook feest. Hier vlakbij zijn paarden en konijnen vooral dit laatste. Lekker om er achter aan te jagen zonder resultaat gelukkig. Na een hele gezellige avond is het morgen weer een normale werkdag.  

De volgende dag staat het hoogste pand naar de tunnel toe boven Campagne erg hoog. Er is hier zoveel regen gevallen, dat er zelfs hele modderstromen te zien zijn en kanten zijn weggezakt. Bomen zijn door de hagelstenen zowat kaal. Al het blad en kleine takken liggen her en der verspreid op de grond. We hebben geluk gehad, dat we niet verder zijn gekomen dan Sermaise. Anders hadden we vrees ik de nodige schade gehad. 

Het CdN staat weer eens in het teken van drijven. Eenmaal uit dat CdN gaat het via de Leie snel naar Terneuzen. Aldaar doen we snel inkopen en gaan we met het mooie tij naar Hansweert. De Gitana is vertrokken van Rotterdam richting Terneuzen en gaan we door wat vertraging op de Rietbaan bij Dordrecht tegenkomen. We hebben een hele gezellige avond met Henk en Rika op hun heerlijk ruime nieuwe onderkomen. De volgende ochtend is Henk er al vroeg bij en zien we hem in de verte nog net varen. Wij gaan eerst effe met de viervoeter aan de wal en maken ons ook op weg naar Utrecht. Daar arriveren we zo rond de middag, lekker op tijd. We eten met Roel en Ellie van de Keiko een frietje en drinken een biertje. Halen herinneringen op uit de jaren tachtig en hebben een hele gezellige tijd. Het is ook nog eens heerlijk weer. Bourguignonne heeft hun hart gestolen en ze ligt dan ook heel ontspannen bij hun in de roef.

De volgende dag lossen we en gaan daarna weer terug de haven in bij de Avanti opzij. Cees en Sari hebben het ook druk.
Iedereen, die wat tijd over heeft maakt daar gebruik van om of kinderen of familie te bezoeken of wel wat te klussen aan boord. Wij hebben een nieuwe TV schotel aangeschaft. Eén met een groter bereik. Met de oude konden  we de HD zenders niet ontvangen. Alle gewone zenders zijn zo’n beetje uit de lucht gehaald. Hij wordt vandaag geplaatst en dat gaat nog niet zonder slag of stoot. De installateur doet er echter alles aan om het zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen, maar moet daar de volgende dag nog wel voor terugkomen. Suzanno gaat hier in Utrecht nog effe naar de kapsalon van Rob Peetoom. 

Als de schotel definitief is geplaatst gaan we nog even naar Scharmer. Het is namelijk even rustig met werk. We gaan lekker genieten met elkaar Bart, Pris en de jongedames Fabienne en Louise. De honden maken er met elkaar een feestje van. De dagen vliegen weer eens om met bezoekjes aan Baflo en Tynaarlo etc. Vrienden en kennissen. Als de telefoon gaat en we het ELV kantoor aan de lijn krijgen is het weer even gebeurd met luieren. We kunnen kolen laden voor Pont Saint Maxence tesamen met de Kerizel. Dus op naar boord, trossen los en op naar Rotterdam. 

Rotterdam – Pont Saint Maxence

10 july 2016 Zondag zwaaien we in Rotterdam nog effe naar Alex, die daar woont en ons alweer heeft gespot. Een van onze trouwe volgers.  ‘s Middags arriveren wij op de Maasvlakte. Morgenvroeg laden althans, dat is de bedoeling. Effe bellen met de kolenboer. Hun vraag “waar zijn jullie”? In jullie haven! We willen weten waar we mogen liggen? Kom gelijk maar door naar de kaai dan gaan we direct laden. Okay dat is nog eens actie. Er was nog even wat twijfel, of de Traveler wel als eerste mocht laden, maar dat werd onderling al snel opgelost. Beide schepen vol en ook direct weer op pad. We komen zelfs nog in de Volkerak terecht. Dat is wel effe een mooi plekje om de viervoeter aan de wal te kunnen zetten.

Volgende dag in Terneuzen waar we supersnel de laatste inkopen doen. Piet wacht met Bourguignonne voor het winkelcomplex en komt daar en passant Baukje en Hayo tegen, die tegenwoordig echt genieten van een heel nieuw bestaan sinds het schip de Animo 3 is verkocht. Ze missen de bedrijvigheid van het varend bestaan echter wel enorm. Echter als je ouder wordt moet je op een gegeven moment reëel je toekomst proberen te overzien en nieuwe keuzes maken. Makkelijk is dat echter niet als je je leven lang met veel plezier hebt gevaren.

Het traject loopt zeer voorspoedig zelfs het CdN en dat vinden we dan ook heel bijzonder. Voor we het weten zijn we met een volle bak kolen al weer op onze bestemming. Dit keer kregen we de mededeling van kantoor “het is op t moment erg rustig in de markt”. 

 

Het is heel erg warm zo rond de 38 graden. Als we leeg zijn op 18 july 2016 varen we een klein eindje terug naar sluis Sarron en gaan boven de sluis liggen. Deels lekker in de schaduw en de zonnepanelen maximaal in de zon. Parasol en stoelen aan de wal en het zwembadje voor Bourguignonne. We hangen de luifels voor de roeframen, dat geeft de benodigde extra koelte en maakt, dat de airco het minder zwaar heeft om het koel te houden binnen. Bourguignonne doen we regelmatig even in het badje. Soms doet ze t bijna uit eigen beweging, maar soms ook met begeleiding van ons en dan met wat tegenstribbelen. Zo kan ze toch even wat afkoelen. De hitte is vermoeiend voor mens en dier. Na zo’n bad zit ze een stuk lekkerder in haar vel.

Het ruim schoonmaken doen we alleen in de ochtenduren. Overdag loopt de temperatuur op rond de 40 graden. Dat wordt ons ietwat te warm. Toch genieten we van een paar daagjes rust. Als de Gitana langs komt besluiten we om met elkaar lekker wat op de bbq te leggen en zo hebben we weer een onverwachts gezellige avond. De Picaro komt ook nog langs varen op weg naar de Seine en we lopen dan ook even naar de sluis voor een snelle babbel en natuurlijk moeten we de viervoeters niet vergeten. Tara en Bourguignonne zijn harts vriendinnen geworden en hebben elkaar alweer een tijdje niet gezien. Die 2 kunnen zo ontzettend goed met elkaar, dat we ze dit moment niet kunnen ontzeggen.

Als de telefoon weer eens gaat horen we, dat er werk is op de Marne. Er is koolzaad te laden in la Ferte voor Antwerpen. Dus de bikhamers en schuurmachines en verfpotten blijven nog effe onaangeroerd. Terwijl we echt wel wat te doen hebben op dat gebied. We zijn van mening, dat we de rest van het jaar niet te kieskeurig moeten zijn met het aannemen van werk, dus het kampement wordt opgebroken en we gaan gelijk nog een stukje varen. Bij Boran overnachten we, want dat is een mooi plekje voor Bourguignonne. We nemen bij de maaltijd effe een koel pilsje en sjouwen lekker met de viervoeter rond.

Vanaf hier varen we naar Bougival, waar Arnaud met zijn tjalkje langs komt en bij ons op zij vast maakt. Het is een heel leuk scheepje. We hadden hem tesamen met Stephan ontmoet op de Anna Maria 4 op de Rhône in het begin van het jaar, toen we daar verwaterd lagen. Hij heeft net sinds gisteren een  kitten, die nieuwsgierig komt kijken wat we allemaal doen. We nuttigen met elkaar een Sushi salade alhoewel ik vermoed, dat hij liever een lekkere steak had gelust. Zoals de meeste mannen. We hebben een hele gezellige avond met elkaar.

Volgende dag door Parijs. We stoppen echter even bij de Austerlitz, want Suzanno wilde even bij een winkel kijken. Als ze terug is gaan we gelijk weer verder. We vinden voor het eind van de dag een mooi plekje beneden een sluis op de Marne en gaan met zijn drieën uit eten en maken nog een wandeling met Bourguignonne. Hier bij de Marne is een schuins aflopend stuk wat heel geleidelijk het water in loopt. Hier doet Bourguignonne  haar eerste zwemslagen helemaal op eigen kracht. Prachtig, ze is er helemaal klaar voor en lijkt blij verrast, dat ze blijft drijven en zelfs vooruit komt als je wat spartelt. Ze vindt het water aan de ene kant nog wel wat eng, maar ook wel weer een hele uitdaging. Wij maken gebruik van al deze spelende momenten, waarin zonder angsten belangrijke ervaringen op doet.

De volgende stop onderweg gaat ze weer uit eigen beweging het water in en laten we haar er lekker van genieten. Wij hebben vandaag beduidend wat meer last van de warmte, dat komt t humeur niet ten goede.  De volgende dag varen we door naar La Ferte.

 

La Ferte – Antwerpen

26 july 2016 Ook hier laden we een dag eerder te samen met de Kerizel. Een Belg de Barquero, zou als eerste moeten laden, maar die is er nog niet. Eenmaal vol vervolgen we onze weg stroom afwaarts richting Parijs. Bij Pontoise haalt de Barquero ons in ergens om 03:50 maakt hij bij ons opzij vast.

28 july 2016 De volgende ochtend om 06:00 gaan we de sluis in, zo ook de Barquero. Zeer vriendelijk man, die de dag begint met ons een goedemorgen te wensen, welke wij op ons beurt natuurlijk retourneren. Ja t was een beetje laat geworden vannacht, maar ik wilde mijn toertje niet verliezen vertelde hij. Wauw, die is fanatiek en loopt toch al wel tegen de gepensioneerde leeftijd aan vermoedden we. Toch vaart hij voor zijn plezier. Prachtig hoor zulke mensen, die midden in het leven staan.  

 

De wereld heeft bijzondere kostgangers, maar wel gezellig. We varen gezamenlijk op richting Merelbeke en vervolgens gelijk door naar Antwerpen. Wij lossen daar en de Picaro eveneens. Dat geeft wat extra ruimte tijdens het lossen om Tara bij onze viervoeter te plaatsen, zodat Bourgui optimaal van het scheepshonden socialisatie plan kan genieten. Picaro vertrekt daarna richting Den Bosch. Wij duiken nog effe het kasteeldok in. Qua werk is het nog altijd ietwat te rustig. Het lijkt wel een kras op de plaat en net als je het niet verwacht kan er weer geladen worden. Dit keer in Dordrecht voor Lieshout. Import gerst, die in Frankrijk is van te slechte kwaliteit dit seizoen. Dus we gaan weer als een speer richting NL. Een kort en vlot reisje.  

Dordrecht – Lieshout

04 aug 2016 Bij aankomst is Dordt kan er gelijk aangeschoven worden bij de zeeboot en gooien we het ruim vol.  Het gaat allemaal een beetje raar. Er wordt niet geijkt -en of gewogen. Vervolgens komt de Spica tijdens het laden opzij liggen en dat maakt het controleren van de ijken er niet makkelijker op. Als we de ijken aan hebben op de toegestane diepgang voor de Brabantse kanalen hebben we 240 ton in. Op naar Lieshout. De dordtse kil hebben we voor stroom en er is ook geen bovenwater

 

In no time liggen we in Schijndel. Morgen een klein stukkie en dan effe wachten, want een kempenaar heeft voorlossing en wij mogen diezelfde avond ook nog lossen. Om 20:00 zijn we leeg. We varen terug naar de kruising en hier maken we vast, waar ook de Imeros ligt, die hier moet lossen. Bourguignonne maakt hier kennis met vele lokale viervoeters, die hier passeren. We hebben hier dan ook even een leermoment voor haar, dat als er andere viervoeters aan de wal voorbij komen, zij zo maar niet van boord mag. Dat is nog best wel effe lastig voor haar als pup met zoveel jeugdig enthousiasme, want ze vindt alles en iedereen zo leuk om mee kennis te maken.  We rijden ook nog effe naar het Noorden. Er ligt een berg post. Bourguignonne kan wel weer een socialisatie moment gebruiken met de Roedel en wij de gezelligheid.  

Vlissingen – Guignicourt

17 aug 2016 rijden we snel weer terug naar boord. Vanaf Lieshout gaat het nog diezelfde dag naar Dintel. Lekker plekje voor Bourgui waar ze ’s avonds ongestoord kan ronddartelen.

18 aug op naar Terneuzen snel de voorraden aanvullen en morgen met het goede tij naar Vlissingen. We hebben wel haast, want de windvooruitzichten zijn bar slecht. Gelukkig laden we eerste beurt. Dit gaat voorspoedig. We leggen snel dicht, trekken nog provisorisch een kleed tegen opspattend water, want de luiken kunnen met deze hoge lading niet dicht. Om 10:00 staat er al 5 Bft uit zuid zuidwestelijke richting en aantrekkend. Gelukkig pal laagwater. Dus varen we snel buitengaats. Als we buiten staan is de wind al een 6 Bft met uitschieters naar 7. Gelukkig is het maar een klein stukje om achter de platen te duiken. Desalniettemin zijn we lekker aan het buizen. De kleden en luiken, die op de cellulose liggen hebben we goed vastgesjord, dus dat mag geen probleem zijn. We moeten alleen voorzichtig zijn, dat er geen vast water binnen komt. Al gauw varen we in de luwte van de zand platen. Nu kan alleen de zeevaart nog een probleem vormen. We hebben aangegeven, dat we golfslag gevoelig zijn. Gelukkig nemen de grote jongens wel iets gas terug. Zo komen we toch nog mooi Terneuzen binnen. We zijn met deze lading wel gevoeliger als t gaat om een beetje te hellen in bochten en op golven. Die avond overnachten we in Evergem. Via de schelde, CdN en Abbecourt komen we in Berry-au-Bac. Nu nog een km of 10 en een sluisje richting Canal des Ardennes en we zijn op onze bestemming.

Lekker weekeinde houden, het is aangenaam warm dus de  loopplank gaat in ‘t water en zwemmen maar. Heerlijk, ook voor Bourguignonne een hele ervaring. Zonder zwemvest en met zwemvest en met nog een beter zwemvest. Ze laat het allemaal rustig over zich heen komen. Je ziet, dat het extra drijfvermogen haar rustiger maakt.

Zaterdag rijdt Piet naar Maastricht hier liggen twee nieuwe laptops klaar en bij bever een winterjas. Die heb je nu met die hitte natuurlijk ook heel hard nodig. Even een ritje van meer dan 600 km en buiten is het tegen de 37 graden. Een combinatie, die niet te vatten is. De jas was enorm in prijs verlaagd tijdens de opruiming en Piet had hem al een tijdje op het oog. Dus dit was wel een buitenkansje. Je moet er wat voor over hebben.

Zondag weer lekker plonzen met zijn drieën. Lekker BBQ. De buurtjes van de Utopia, die hier ook gelost hebben doen op hun beurt hetzelfde. Er is ook niets heerlijkers dan lekker genieten van dit zomerse weer.

Maandag beginnen ze met lossen. Eerst de bovenste laag eraf, zodat we gelijkmatig omhoog komen. Er rijden drie vrachtauto’s. Een van de chauffeurs zit op de kraan. De ander haakt de pakketten aan en de derde maakt ze los op de truck.

Dinsdag zijn er echter maar twee vrachtwagens en twee chauffeurs. Dus dit wordt effe een probleem met aanhaken. Hier “moet” toch nog een mannetje bij. Dit is niet de taak van de schipper. Er is hier ook al het een en ander gebeurd met lossend personeel, dat niet alert was. Daar is al een hele discussie over geweest. Tja hoe pak je zo’n probleem veilig aan als je niet nog een hele dag kwijt wil zijn met lossen.

Ik besluit in overleg aangaande de veiligheid met de mannen het ruim in te gaan. De kraan mag alleen maar bewegen als hij mij kan zien en Suzanno het definitieve hijsteken geeft. Zo gezegd, zo gedaan. We lossen erg mooi en veilig. ‘s middags varen we nog achteruit naar de sluis, schutten af en gooien het schip gelijk rond. Een mooi kantje opzoeken direct beneden de sluis. We hangen een groot kleed op tussen de bomen voor de  broodnodige schaduw en puffen even uit. De viervoeter geniet van de vrijheid.

In Frankrijk is geen klap te doen. Voor verfwerkzaamheden is het te heet. In NL loopt het ook geen vaart maar er staan ook niet zoveel schepen op toer. We besluiten het even aan te zien en vrijdag te beslissen we wat we gaan doen. Een belronde bevestigd wat we al wisten.  Niets maar dan ook helemaal niets te doen in la douce France. We informeren kantoor, dat ze ons maar op toer in NL moeten zetten.

02 sep 2016 vrijdagmorgen vertrekken we. Zo gezegd zo gedaan. Bij Bourg et Comin willen we Abbecourt in draaien als de telefoon gaat. Waar zijn jullie? Draaien net canal Abbecourt in. Oke, haal het gas er maar even af. Er is werk vanaf Vailly naar Antwerpen waarschijnlijk al as maandag of dinsdag te laden, maar dat moeten ze nog bevestigen. Oké dan peddelen we effe terug en leggen hem boven Cendriere maar even vast. Kunnen we gelijk wat water laden. Diezelfde middag horen we dat het doorgaat. Helaas is de prijs niet om over naar huis te schrijven, maar dat krijg je al gauw als iedereen het wil doen. Daar maken de aanbiedende partijen altijd gebruik van.

Ons kantoor echter doet zijn uiterste best om werk voor ons te genereren in deze bizarre tijden en wij als vervoerder hebben uiteindelijk het laatste woord of we het willen doen of niet. We besluiten het te doen.  Tesamen met de Keiko en de Picaro zal er geladen moeten worden.

Intussen hebben de beide honden een feestje. Een weekeind lang kunnen we genieten en de rouwdouwers onvermoeibaar zien spelen. Burgy leert weer veel van Tara, het lijkt wel een kopieermachine. Zo gaan ze samen stiekem op jager ’s pad.  

Zondags is het Piet’s dag en genieten we van een uitgebreide ochtend wandeling met zijn vieren en van een gezellige maaltijd met elkaar. ’s Avonds komen Roel en Elly er ook nog effe gezellig bij, nadat ze uit Terneuzen zijn komen rijden. Zij laden echter pas woensdag, terwijl ze eerder leeg waren dan wij en Roel duidelijk ook wel eerder had willen laden. Miscommunicatie, een drukke, gezellige en te korte regelweek waren er waarschijnlijk de oorzaak van, dat er anders was besloten. 

05 september 2016 Vailly – Antwerpen. 

We moeten het “zwarte goud” laden Koolzaad. Het enige wat goed van het land is gekomen dit jaar. Het is zelfs zwaarder dan de Gerst en de Tarwe. We nemen zo veel als het maar kan mee, volle bak dus. Picaro laadt eerst dan wij en dan de Keiko.

We varen samen met de Picaro op en de beide honden hebben overdag tijdens de wandelingen super veel plezier. Wat zijn ze gek op en met elkaar. De tijd vliegt om.  

Het is zaterdag 10 sept 2016 als we in Antwerpen aankomen. Wij besluiten met Bourguignonne de stad in te wandelen en een terrasje te pakken. Op het plein waar we zitten komt Annemarie aan ons voorbij gewandeld met de fiets in de hand. ’s Avonds eten we bij Estro Armonico, alwaar de viervoeter ook welkom is. Ze ligt rustig deels onder de tafel en niemand, die haar ook maar verneemt. De eigenaar kan maar niet geloven, dat ze nog maar 6 maand is. Ze is ook wel de braafste van de klas. We nuttigen een voorafje van kalfshersenen en dat is verrassend lekker. Het lamsvlees welke bereidt word in de open haard smaakt zoals gewoonlijk weer verrukkelijk.

Zondag hebben we een rustige dag en gaan de buurtjes lekker effe de proefmarkt op. Tara blijft bij ons en dat vindt ze helemaal niet erg. Lekker spelen met B is de hoofdmoot. Ik loop met Tara aan de lijn wat te oefenen, dat ze niet mag trekken. Met veel geduld, prijzen en beloninkjes gaat dit zowaar erg goed. Nu heeft ze hier op deze plek ook niet bepaald andere natuurlijke afleidingen, dus heb ik het daardoor waarschijnlijk makkelijk. Toch doet Tara het fantastisch. Als de Picarootjes terug zijn, genieten we met elkaar van de door hun  mee genomen mediterrane heerlijkheden. Allemaal verschillende hapjes met Marokkaans brood. Die avond maken we het niet te laat, want de volgende dag moet er worden gelost.

12sep 2016 wordt er gelost en daarna varen we nog effe terug naar het Asiadok. De buurtjes zijn ad reis en lopen naar Stein. Wij liggen hier echter ook niet voor lang deze keer.

14sep 2016 We stomen op naar Amsterdam via Dintel. Het weer is nog prima en t wandelt nog heerlijk even in de zwoele avondlucht. Als we in Amsterdam aan komen moeten we natuurlijk gelijk even de stad in. Niet voor ons hoor, maar voor de viervoeter. Het is zo belangrijk voor haar om ook in drukke steden haar ervaringen op te doen en relaxt te kunnen rondlopen Ze kan nu ook beter een wat langer stuk lopen. Natuurlijk heeft de dame ook dit keer weer heel veel bekijks. Zelfs van een hele vriendelijk grote donkere man. Die roept: “he johnny, you are beautifull, Oooh sjit you are a Police Dog!” de dame krijgt respect van de omgeving door de insignes, die tegenwoordig op de zijkant van haar tuigje staan. We zijn nog even bij de gezellige dierenspeciaalzaak geweest aan de Spaarndammerstraat, waar we de vorige keer ook waren. De eigenaresse vond haar toen al erg mooi als pup, maar nu is ze helemaal in smeltstand en wil haar wel houden. De plicht roept en ondanks, dat we alweer een paar dagen liggen moeten er nog wat boodschappen worden gedaan.

16 sept 2016 Op naar de Coenhaven en wel laden, vanavond nog. Daarna varen wij nog weer terug de Houthaven in samen met de Testudo, die naar Berry moet.

We laten spareribs aanrukken, drinken een biertje met elkaar en gaan plat. Morgen is het om 05:00 uur op, want er is een brug gestremd vanaf 07:00 uur dus moeten we er voor die tijd door zijn. Het wordt een lange dag. We maken vast in Dintel en daar gooien we met de Athena en de Testudo nog effe de bbq aan en hebben daar weer een aangename avond. De volgende stop is in Terneuzen.

Via de Leie, CdN en canal de Abbecourt, want de l’Aisne is gestremd door een weggezakte stuw bij Vic en waarschijnlijk nog wel tot volgend jaar maart.

Vlak voordat wij op de eindbestemming aan komen heeft onze Bourguignonne een nat avontuur, die haar wel even bij zal blijven. We liggen vast met de kop tegen de wal, maar het achterschip ligt nog een meter of 3 af. Te weinig diepgang. De laatste wandeling voor het slapen gaan doet Suzanno met haar. Ze heeft alles gedaan dus mag weer aan boord. Het is hier aarde donker. Bourguignonne loopt lekker op haar gemakje achter Suzanno door het gangboord. Ze hoorde echter wat aan de wal en keek opzij, terwijl ze wel door liep en stapte daardoor met haar achterpoot buiten boord. Ze probeert het evenwicht te herstellen door flink met haar staart te zwaaien, maar helaas. Ondanks een laatste poging zich met de voorpoten nog aan het bestek vast te houden redt ze het niet. Plons. Na drie rondjes zwemmen kregen we haar te pakken. Uitgerekend had ze dit keer natuurlijk net haar tuig niet om, dus konden we haar slechts in haar nekvel grijpen. Lichtelijk geschrokken waren we toch wel allemaal.  Op de camera’s konden we het allemaal nog eens terug zien. De muts zal nu wel beter oppassen. Gelukkig lagen we stil. We hopen maar, dat ze er wat van heeft geleerd.

De volgende dag varen we door naar Soissons, maar de ontvanger wil ons niet eerder dan woensdag lossen. We waren veel te vroeg vond hij. De NPRC heeft de laatste tijd vaak reizen met een lange losdatum, waarschijnlijk is dit er ook zo een. Wij hadden het echter niet op de papieren staan. Wij wisten niet beter dan, dat we zo snel mogelijk binnen alle redelijkheid naar onze bestemming moesten. Dus we beschouwen het dan ook niet als ons probleem.

De ontvanger was echt geërgerd, dat wij er al waren. Ze bleken  een boontjes feest te hebben in Soissons. Kade zou bezet zijn. Dit laatste bleek echter niet waar te zijn. Dus we konden gewoon aan de kade vastmaken. Hoe verzin je het. We maken er maar gewoon een gezellig weekend van. Zondags komt Bart  langs op de motor vanuit Berry au Bac en we gaan de stevig bezochte gezellige boontjesmarkt over met allemaal stalletjes en regionale producten. Helaas is er zondags dit keer geen markt. Dat is anders altijd wel heel gezellig. We barbecueën wat aan boord en hebben een gezellige tijd met elkaar. Bart gaat niet te laat terug op de motor.

De volgende dag laten we ook nog effe een tankauto komen, zodat we overal heen kunnen als het moet. We hadden ook een beetje doorgedraaid om nog voor het weekeinde aan te komen.

28sep 2016 Nadat we leeg zijn gekomen besluiten we direct te vertrekken. We hebben besloten om leeg naar Nederland te varen. Hier in Frankrijk is nog altijd heel weinig te doen.

29sep horen we, dat we in Stein kunnen laden voor Masniere op het canal de Saint Quentin. We moeten wel een beetje doorvaren, want er moet de vijfde oktober worden geladen.

Stein – Manieres   

 Wederom een korte reis. We zitten de laatste tijd alleen maar in het Noord Frankrijk werk. Naar het zuiden is sporadisch iets, althans bij ons in de club. We besluiten 300 ton te laden voor Masnieres. Samen met de Retif en de Optimist. 

04 oktober nog even in Maastricht aan om de voorraad weer aan te vullen. Suzanno gaat naar de Sligro. Ik word gebeld door DSM of we nu gelijk kunnen laden, dat komt in hun planning beter uit. Morgen zouden ze geen tijd voor ons hebben. Eh ja, ik wil wel, maar ik moet de vrouw en de auto nog even opvissen. Of we weten of de Retif -en of Optimist in de buurt zijn? Optimist zou een paar uur achter ons moeten zitten, van de Retif is ons niets bekend. Of wij er dan zo snel mogelijk kunnen zijn. Bellen, bellen en bellen met Suzanno, maar ze lijkt niet op deze wereld. Sligro gebeld en die roepen haar via de intercom op. Zelfs dat hoort ze niet. Vrouwen komen echt wel van een andere planeet!. Het is, dat wij mannen slecht zonder ze kunnen, maar dit slaat echt alles. Ha daar is ze eindelijk, zich van de prins geen kwaad wetend. Zich niet bewust, dat ze niet bereikbaar was. Tijdens een mopper canonade van mij zetten we de spullen aan boord.  Zij is mijn gestress spuugzat. 

 

Haar toestel bleek in de vliegtuigmodes te staan. Hoe krijgen ze het voor elkaar. Ze begrijpt t zelf ook niet, want ze weet niet eens hoe ze hem daarin moet zetten. Althans nog niet bij deze nieuwe telefoon. De auto staat aan boord en we varen met een hele snelle Traveler 17km pu vol gas naar Stein. Binnen een uur liggen we dan ook te laden en zijn dit keer onwaarschijnlijk snel vol. We varen rustig naar Maastricht terug.  Het is 4 oktober wereld dieren dag. We zouden normaal gesproken pas de 5de laden dus we hebben wel even tijd om vanavond te blijven liggen.

Dus lekker uiteten. Bourguignonne gaat natuurlijk mee alhoewel we voor tijd nog wel even willen informeren of het is toegestaan bij Gaucho. Dit blijkt geen probleem te zijn. Eerst zoeken we nog snel een dierenwinkel op om een speciaal slipje aan te schaffen voor de viervoeter, want ze heeft vandaag voor het eerst lichtelijk zichtbaar haar allereerste periode. Als ze er verzorgd bij loopt maken we ons op weg naar het restaurant.

We genieten een heerlijke maaltijd met een mooie wijn erbij. Daar het dierendag is vragen we ad keuken of ze voor Bourguignonne een klein stukje rundvlees hebben. Nou dat moest wel lukken, ze vonden haar zo braaf en zo gebeurde het, dat ze een schaaltje kreeg met notabene 3 stukjes vlees. Het personeel stond er glimlachend om heen te kijken, terwijl de viervoeter er van genoot. Wat een verrassing en een mooie afsluiting van Dierendag.

05okt bunkeren we vroeg en vertrekken we. De Maas op de  Samber op en het kanaal du Centre door in België. Via de Belgische en Franse Schelde naar Masnieres.

Zondags maken we een wandeling door t dorpje in het zonnetje, babbelen buiten effe met de Optimistjes Bert en Elise, die ook effe een eindje gaan fietsen.  Vervolgens worden we na t weekend vlot gelost, nadat de Optimist eerst is leeg gekomen, want dat was het oorspronkelijke toertje, die we binnen ’s clubs met elkaar hanteren. Eigenlijk had de Retif zelfs als eerste moeten lossen maar ja, die had vertraging met laden opgelopen en kon hier nog niet zijn, maar ook zijn toer heeft er niet onder te lijden. We zetten rustig ballast en praten nog wat met Bud en Geeske van de Retif. Dan gaan we leeg canal St Quentin uit. We leggen het schip dit keer maar even tactisch neer boven Pont Malin. Dan kunnen we alle kanten op als er wat werk mocht komen. Het is in ieder geval een mooi plekje voor de viervoeter die hier lekker kan rond dolen.

De Picaro komt ook leeg terug, vanuit Ribecourt. Ze knopen het schip bij ons opzij. Speciaal voor de honden. Dus een paar dagen met een hoop gezelligheid, wandelen, eten en wandelen met een stel donderjagende viervoeters, die ons stuk voor stuk vloeren tijdens hun spel. Die hebben alleen oog voor elkaar.

Zondag morgen besluiten we om richting Nederland te varen. Eerst maar naar Terneuzen, van daaruit zien we wel verder. Daar ligt ook de Westropa en Janari is druk aan het repareren met de fiets van zijn zoon. We bekijken bij Annemarie nog even het fotoalbum van hun gezamenlijke vakantie, waarvan Henny een prachtig album heeft samen gesteld.

18 oct 2016 komt er een telefoontje of we willen laden in Stein voor Salaise.  Onze wegen scheiden zich. Wij varen via Antwerpen naar t Albertkanaal waar we bij Kwaadmechelen overnachten. De volgende dag door naar Stein. Direct laden en daarna boodschappen doen bij de Sligro, AH, Jumbo en Bakker Barth. We hebben het gangetje er weer lekker in ondanks dat er in t algemeen weinig werk is, maar op kantoor wordt er hard aan gewerkt, zodat alle schepen toch blijven varen. Het kapitaal moet immers in beweging blijven.

Stein – Salaise

Voor Bourgui wordt dit de eerste reis verder zuidwaarts  met heel veel wandelen en buiten zijn. Kortom een feestje dus. Weer de Maas op, Samber, Schelde en CdN. Bij Paluel kregen we het aan de stok met een Fransman, die vond dat hij voorrang had op ons, omdat hij leeg was. Wij draaiden echter wel als eerste onder de eerste brug door beneden de sluis. Daar vond de man het nodig om zijn lege schip toch nog even met een grote knal tussen ons en de brug aan stuurboord te wurmen. Hij vloog ons voorbij en ging voor de sluis liggen om zo leek het met zijn lege voorganger samen te schutten. In mijn beste Frans heb ik hem even verteld wat ik er van vond. Asociaal en chauvinistisch en dat alles op film was vastgelegd.  Vervolgens laat hij ons er toch eerst in waarschijnlijk al denkende, dat hij mij wel te pakken krijgt ergens in een lang pand. Mooi niet dus. Zal deze enthousiasteling eens een poepie laten ruiken. Die zelfde avond liggen wij beneden de 8 en hij boven de 8. De andere buurman waar hij misschien mee samen voer komt nieuwsgierig naar ons toe en vraagt me hoeveel pk wij wel niet hebben. Mijn antwoord: “voldoende”. Waarop de man vervolgt: normaal kan een geladen nooit een lege voor blijven. Tja het kan verkeren.

De dag erna krijgt hij nog wel een paar kansen, maar heeft niet het geluk mee. Uiteindelijk ligt hij bij Pont l’Eveque achter ons,   omdat wij de sluis verkeerd pakken. Ik roep de buurman op en vraag: “Wilt U als eerste de sluis in, u bent immers leeg en wij slaan beneden de sluis toch af.

 

Alles wat er uit kwam was, oui merci. Soms moet je even laten zien, dat ook Nederlanders zich niet het kaas van hun brood laten eten. Nu er zo weinig werk is verharden sommige Fransen zich naar alle buitenlanders en vinden, dat al het werk van hun is in Frankrijk. Dat levert niet altijd ontspannen momenten op. Er zijn de laatste tijd zelfs heftige discussies met dreigend handgemeen geweest, zo hoorden we van collega’s, dat is helaas kortzichtig en allesbehalve handig in een open markt. Dan komt toch het stukje chauvinisme en protectionisme om de hoek kijken. Door dit statement hebben we echter wel een beste bel gasolie verstookt en we moeten nog een heel eind. Dat is dan weer de keerzijde van zo’n reactie.

25 oct 2016 Vanaf St Hubert gaat t lekker vlot naar Berry-au-Bac.  Een hele mooie dag gemaakt ook al was t wel allemaal grotendeels in de potdichte mist.

Van Berry naar Sillery. Hier stoppen we eerder bij een kaaitje, zodat we met het inmiddels groot geworden hondje 30 kg lekker kunnen wandelen en fatsoenlijk van boord kunnen komen. Ideaal plekje voor de viervoeter. Bij de suikerfabriek willen we niet liggen want dat geeft te veel  lawaai en verderop kom je nergens fatsoenlijk tegen de wal.

27 oct van Sillery  naar Chalons sur Marne alwaar een pakketje zou behoren te liggen bij de sluis. Echter dit blijkt niet het geval te zijn. We hebben een slecht tot niet functionerende AIS en daarvoor hadden we door Gebofa een nieuwe laten opsturen. Daar hebben we hele goede ervaringen mee. Zowel met het bedrijf Gebofa als met het laten bezorgen bij een VNF sluis adres. Dit keer helaas dus niet. Achteraf blijkt, dat iemand bij de Post eigengereid en eigenwijs het adres heeft aangepast, die wij zeer nauwkeurig hadden doorgegeven. Tja dat is vragen om problemen. Die nog niet zomaar makkelijk opgelost kunnen worden.

28 oct 2016 van Chalons gaat het naar Luxemont en zo knabbelen we dagelijks wat kilometers van het totaal plaatje af. We lopen nu ook vaak om beurten tijdens het varen een pandje met Bourguignonne. Naarmate ze ouder wordt mogen we ook de afstanden ietwat langer maken. Ze vindt het hier prachtig. Elke dag een ander frans lokaal krantje. Zo brengen we de dagen wat door met wandelend varen ;-) , wandelen en genieten. De waterplanten onderweg zijn ook nog volop aanwezig ondanks, dat men bezig is geweest ze te maaien. Dat is toch wel dramatisch. De hele schroef loopt bij ons weer vol en je hebt bij tijden het gevoel meer achteruit dan vooruit te draaien.

30 oct We vertrekken vanaf Chamouilley alwaar de bakker open is en we nog wat lekkers bij de koffie meenemen. De volgende dag meldt Hans ons, dat we als we willen op de terugweg in Bologne kunnen laden voor Herent. Het is een ruime datum dus we hoeven ons niet onnodig te haasten. Eerst maar eens deze reis afleveren. Voorlopig ploeteren we nog effe voort.

01nov. staat er onverwachts een Saonaise verrassing voor de deur. Dit is een dag, dat we stilliggen, Allerheiligen hier. Het is een heerlijke dag. We zitten dan ook heerlijk in het zonnetje buiten met Peter en Hans. Het is zo ontzettend fijn om te zien hoe goed het met Peter gaat. Echt fantastisch. Er komen en passant nog andere buurtjes voorbij op de fiets. Roeland en Marijke van de l’hombrage, jammer dat ze al zo vroeg weer verder moeten, terwijl we net zo lekker zaten te smikkelen. Echter in het donker moeten fietsen is ook niet alles in la douce France.

06 nov. Als we dan ook aan het einde van het kanaal zijn, zijn we er ook even weer zat van. We vinden het heerlijk om weer even op het ruime sop te zijn. Zo krijg je ook weer tijd voor andere dingen dan alleen maar sluisjes in en uit varen. ’s avonds overnachten we in Auxonne.

07 nov. Voor we het weten zijn we weer een heel eind de Saone af. Echter flink doordraaien kunnen we niet, want we hadden immers wat spierballentaal laten zien op het CdN met als resultaat, dat de tanks leger zijn dan gebruikelijk op dit traject.  Ik begin er over te denken om wat gasolie van voor naar achter te gaan brengen, zodat we in Lyon aan kunnen komen. Volgende keer in zo’n situatie laat ik me maar niet weer zo opnaaien en onnodig ons gasolie/kruid verschieten. Gelukkig halen we Lyon en hebben we na de tankbeurt weer voldoende om onszelf lekker warm en de motor draaiende te houden.

Van Lyon is het nog maar een klein stukje naar Salaise en daar komen we lekker vlotjes leeg. We blijven er het weekeinde liggen maken lekkere wandelingen met onze boef, die de laatste tijd de konijnenjacht uit probeert. We doen wat uitstapjes naar omliggende dorpjes en natuurlijk moet de voorraad weer op pijl worden gebracht.

12nov. We verhuizen van Salaise naar Chavannay waar we een stuk schoner liggen en genieten van de rust alhier.

14nov. Varen we op het gemakje naar Lyon waar we ook nog een paar daagjes willen vertoeven. We hebben alle tijd en hebben besloten om alleen met daglicht te varen. De stad Lyon is voor Bourguignonne ook weer een hele ervaring. Deze verandering ofwel afwisseling van natuur naar de drukke omgeving is goed voor haar. Aan de quai Rambaud waar we liggen afgemeerd achter de Safari is een groot grasveld waar veel viervoeters komen. Dit blijkt een eldorado voor haar. Hier ontmoet ze de hele dag op gezette tijden allerhande soortgenoten. Van klein tot groot, van vrolijk dartelende en nieuwsgierige tot schrikachtige, chaggerijnige viervoeters. Aan de honden herken je de baasjes. Ze rent zich bij tijden de longen uit haar lijf. Ze is een happy doggy met al dit vertier.

17nov. besluiten we langzaam aan noordwaarts te varen, want onderweg gaan we Feiko en Jacqueline nog ontmoeten bij Grigny. Dat is dan ook weer super gezellig. Zo kunnen Roef en Bourqui ook weer even helemaal los. De heerlijke lavendelzeep is een dagelijkse aangename herinnering aan hun bezoek.   

Op onze rit naar boven hebben we regen, heel veel regen dus maar een beetje door peddelen. We willen als het ze past ook nog even bij Hans en Peter langs in Ray sur Saone. Dat doen we vanaf Auxonne. Het waait toch idoot hard dus kunnen we deze dag mooi anders invullen. Aan de boven kant liggen we lekker rustig en is het nog maar een paar uur varen naar het begin van het kanaal. Het blijft maar regenen. Alles is en wordt zeik nat.

We hebben een hele gezellige babbeldag met elkaar in Ray en Peter maakt weer een heerlijke indische maaltijd. Tribord en Bourgui kunnen het ook heel goed met elkaar vinden en draven samen lekker wat rond. Daarna weer terug naar boord. ’s Avonds gaat de auto nog op de planken in het ruim.

De volgende dag varen we naar Maxilly. Daar zetten we de vlakkraan open en drinken een bakkie koffie met een lekker stokje erbij. Dan de pomp aan en in een mum van tijd liggen we op kanaaldiepte met een 150 ton water in het ruim.

Drie dagen varen naar Chaumont. Hier doen we nog wat inkopen en dan nog een halve dag door naar Bologne. Daar worden we vriendelijk opgevangen door een buurvrouw, die een touw voor ons aanpakt. We pompen het water eruit en dan kan de auto uit het ruim. Er staat overigens een nare gure wind. Als we de auto er uit willen hijsen dan blijkt de lier te weigeren. Na alles bekeken te hebben ben ik toch wel door mijn ideeën heen. Eerst maar eens bellen met coach Hans. Is het een relais, de haakse overbrenging of de elektromotor. Die laatste is echter redelijk nieuw te noemen 1,5 jaar oud.  Na dingen uitgesloten te hebben en inmiddels ook met Marc gesproken te hebben en met Johan moet de elektromotor er af. De haakse overbrenging doet het goed. De magneetrem blijkt het ook niet te zijn. De as van de elektromotor blijkt vast te zitten. Roest? Deze moet maar effe in de bankschroef en met de sokkentang even voorzichtig heen en weer wrikken, en ja hoor plok los. Na veel WD40 erop, even schoonmaken en weer in elkaar zetten draait hij weer soepel. De 380V magneetrem weer afstellen en klaar. Alles draait weer. Nu eerst testen of de rem het goed doet alvorens de auto er in te hangen. Gelukkig werkt het allemaal naar behoren. De auto kan uit het ruim en achterop gezet worden. Nog effe lekker met Bourguignonne wandelen en morgen laden. In de tussentijd is het weer ook omgeslagen in een koude oostenwind met temperaturen onder nul, gelukkig wel droog.    

Bologne – Herent  

  28 nov. Het laden gebeurt gelijk na de buurman, die is om 11:00 uur vol. Wij krijgen nog 100 ton en dan hebben de heren pauze. Het is al 16:00 uur, voordat we geladen zijn. We zakken nog een paar sluizen af en knopen het kapitaal maar eens vast. Spoelen heeft weinig zin als het -4,6 graden is. We varen zelfs nog door een cm ijs hier op het kanaal. We komen onderweg nog wat schepen tegen, die we hier nog niet zo vaak gezien hebben. Dat is soms wat lastig, omdat die nog niet op de hoogte zijn waar de passages het prettigst kunnen.

De Testudo ligt in Reims en zal hier gaan laden. Helaas is hij niet aan boord anders hadden we zeker een kop warme chocolade met elkaar gedronken. Hij is met pakjesavond lekker gezellig bij de familie.

Onze reis verloopt verder prettig. Bij Berry au Bac heeft Bourguignonne een ontmoeting met de Husky’s en dat is een feestje voor haar. We zijn echt blij, dat ze het zo goed doet met diverse type honden. Ze stelt zich altijd afwachtend en aanpassend op. Prettig karakter heeft ze, waardoor ze met alles en iedereen goed overweg kan

In t kanaal van Abbecourt krijgen we zelfs nog een stevige 1,5 cm ijs te zien. Bevroren touwen zijn ook weer aan de orde van de dag. Daar heb je best veel werk van. Elke ochtend slepen vanuit de machinekamer naar het voordek en ’s avonds weer naar de machinekamer. Daar drogen ze dan gedurende de nacht en proberen we ze weer vorstvrij te krijgen.

 

05dec. We kiezen dit keer weer niet voor kanaal St Quentin,  maar voor du Nord. Dit komt beter uit, want het is er erg rustig met de vaart.

07dec. Als we rond de middag bij Merelbeke aan komen is het pal hoogwater dus varen we er gelijk maar uit. Zo kunnen we vanavond nog binnen het Zennegat schutten.  Om 20:00 uur schutten we binnen en varen naar de eerste sluis Battel. We  knopen hier maar vast, want het heeft weinig zin om ons te haasten. We hebben een verlengde spits en een kempenaar voor ons en die hebben beide voorlossen. Dus dat wordt voor ons pas maandagmiddag lossen.

09dec. Vrijdag vlieg ik met de auto naar Groningen via Arnhem om een reserve elektromotor voor de autokraan te halen met een lading maretakken voor de familie. Vervolgens zaterdagmorgen weer met een auto vol boodschappen vooral zakken hondenvoer, via de Leekse apotheek door naar Dordrecht, waar een club vergadering is. Dezelfde avond nog terug in Herent. Dat was me het tripje wel, maar wel lekker veel gedaan. dSuzanno gaat zondag ‘s middag in Den Bosch naar de kapper, zodat ze aan het eind van de middag ook weer fris gekapt terug is. Die is weer mooi en klaar voor de Kerst.

Maandag lossen we en varen nog een stukje. Dinsdag varen we nog maar net de Zennegatsluis uit. Het is afgaand water en er stond nog maar 1,3 m op de drempel. We liggen rond de 1,10m  dus dat gaat prima. We varen de koeienstaart uit en slaan de Rupel op. Op naar Klein ter Nayen. Boven de sluis maken we vast en zetten de auto aan de wal.

We rijden de volgende ochtend naar Groningen. Effe snel wat  zaakjes regelen en Bourgui weer even aan het “roedelgeweld “. Onderwerpen. Tjongejonge wat geniet ze ervan.

18e dec. Gaan we vervolgens terug naar boord om op de 19de  te laden in Stein en dan gelijk maar weer doorstomen en zo ver mogelijk zien te komen. Dit keer niet eens even de tijd om lekker uit eten te gaan. Wel jammer want het is  bijna een traditie na het laden.  

19dec. Op weg naar Ivo Ramet treffen we het niet we hebben daar de 5de schutting. Verder vaart het gelukkig redelijk door op de Maas en de Samber. Als we onderweg zijn naar Strepie zien we, dat het druk is voor ons uit. Eenmaal bij Havre tweede schutting en Obourg idem. Onderweg schieten er ook nog een paar weg van verschillende kades.

De volgende ochtend zullen er 7 schuttingen liggen voor Peronnes. Allemaal 80 meters. Het heeft dan ook totaal geen zin om door te . We stoppen ergens halverwege bij Blaton en zien morgen wel weer verder. We vertrekken om 07:30 uur. Net mooi op tijd, want er zijn inmiddels al weer twee 80 meters onderweg. Eenmaal bij Peronnes 1 zijn de meeste schepen weg. We hebben echter toch nog de 2de schutting. Als we deze flessenhals hebben gehad vaart het weer prima door naar Frankrijk. Nu moeten we een plekje zoeken, waar we met de Kerst kunnen blijven liggen. De keuze valt op de sluis van Denain. Verder doorvaren naar Pont Malin of t kanaal SQT opdraaien en ergens bij Cambrai gaan liggen zou het allemaal ietwat ingewikkelder maken, en ons in tijdnood brengen. We liggen in Denain mooi achter een hek met code. De auto moet weer aan de wal worden gezet en volgepakt met eten, drinken, de viervoeter en de benodigde kleding. Het is altijd weer een heel gesleep. Een mens moet er wat voor over hebben om een paar gezellige feestdagen te hebben. De 24ste maken we ons op weg en rijden dan dinsdags er op weer terug.

De avond voor Kerst gourmetten we gezellig met Fabienne en Louise erbij, die zich er supergezellig voor hebben aangekleed. Eerste kerstdag moet Fabi namelijk werken. Wij vieren de eerste kerstdag gezellig bij Barth en Pris waar iedereen samen komt. Bourguignonne heeft het wederom heel erg naar de zin met haar roedelvrienden en krijgt er geen genoeg van. Iedereen heeft wat lekkers gemaakt en het wordt dan ook echt een dag van snoepen van verschillende overheerlijke hapjes. Barth heeft een hele lange tafel gecreëerd, die in de voorkamer is geplaatst en heel sfeervol word aangekleed. Als iedereen er is, volgt een hele gezellige familiedag. Bourgui is ’s avonds moe maar voldaan en valt in slaap tegen de lijven de rest van de roedelleden. Voor haar is de Kerst alweer super geslaagd. . Tweede kerstdag zijn we bij de ouders van Suzanno en ook daar hebben we met elkaar een gezellige dag en nuttigen we met elkaar lekkere hapjes en het avondmaal. Dit soort dagen vliegen om als in een roes.

Weer terug in Scharmer is het auto inpakken nog lekker effe een borrel met elkaar en slapen.  Suzanno voelt zich gebroken, die heeft vanochtend een verkeerde beweging gemaakt, en zit volledig klem met haar onderrug. Zitten is een drama maar lopen niet minder. Pris heeft gelukkig een hittepit en met wat pijnstillers werken we haar naar bed.  Morgen weer terug naar Denain en daar ziet ze als een berg tegenop. Dat wordt een lange rit. We moeten maar vaker stops inlassen om de benen even te strekken.  Na de koffie vertrekken we via Tynaarlo alwaar nog wat laatste post is aangekomen en dan rijden. Suzanno leeft vandaag even op ibuprofen 600 met daarbij nog eens paracetamol om de pijn te onderdrukken. Als we om 18:00 uur weer terug aan boord zijn gaat Suzanno de warmte in. Ik sleep alle spullen weer onderdak en rij nog even naar de winkel 16 km hier vandaan om wat verse spulletjes te kopen voor onderweg. Het is koud en het vriest al -5 graden.

Woensdag takelen we de auto aan boord en vertrekken. Het komt tijdstechnisch weer niet goed uit om voor St Quentin te kiezen, dus wordt het weer CdN. Dat loopt lekker totdat we achter een diep geladen CdN schip komen, die we niet zullen kunnen  pakken.

Er wordt in St Hubert overnacht waar we nog effe Gaelle en Laurent op bezoek krijgen met hun klein meid. Dat was al weer heel lang geleden, dat we ze gesproken en gezien hadden. Vreselijk leuk om elkaar zo weer even te treffen en te zien dat het goed met ze gaat.

De volgende dag gaat het via Abbecourt waar al flink wat ijs ligt   naar Berry au Bac. De dag erna stoppen we bijtijds in Courcy.   Het is immers de laatste dag van 2016. Boven de sluis moeten we eerst nog heel wat ijs weghalen tussen wal en schip, voordat we strak tegen de wal kunnen liggen. Voor Bourguignonne wel zo makkelijk. Bourgui vindt het hier prachtig. Het is flink koud en de bomen zijn berijpt. Het is een winters sprookje. De koude de ruimte om te rennen en vliegen maken haar helemaal dol en blij.  We gaan oliebollen bakken en allerhande lekkernijen voorbereiden. Zodat we een gezellige avond hebben.

Wij wensen iedereen heel veel leesplezier en we hopen het weer netjes bij te houden met de site in dit komende jaar.

Voor iedereen hopen we, dat het een mooi uiteinde was en wensen  een ieder een gezond en gelukkig 2017 en willen vooral alle trouwe volgers bedanken voor het geduld, die jullie met ons hebben gehad.

Piet en Suzanno ja ja en Bourguignonne. Wij duiken eerst het ijs in en weten niet wanneer we gaan aankomen in Salaise.



 

Reacties: 2

1
UserAlex Rietveld
Date / Time14.02.2017- 11:59:37

Beste Travelers,

Dank voor jullie reis verslag, ik heb op m'n gemak zitten lezen beslist geen saai bestaan.

Zo te zien heeft de hond het ook erg naar z'n zin aan boord, de foto van de sluis onder water

dat had ik nog niet gezien en dan zonder stremming. Hier schijn de zon en de temperatuur loopt

op hopelijk ligt de winter achter ons. Nog een hele goeie reis hartelijke groet, Alex.

2
UserJack
Date / Time30.01.2017- 18:06:52

Helaas geen foto's deze keer!

Nieuwe reactie schrijven:

Vult u alstublieft de met * gemarkeerde velden correct in. (JavaScript en Cookies moeten geactiveerd zijn).
Naam: (Verplicht) *
email: (Verplicht veld wordt niet openbaar gemaakt.) *
Homepage:
Uw opmerkingen: *
 
Voegt u alstublieft de numerieke code in:*
Captcha
Powered by CMSimpleRealBlog
smiley smiley